Deniz
@denizissues
12 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Belki de yüzüne gölgeleri düşürendi,
Kimsesizliğinin soluk ışığı.
Işık olmadığında ise,
Hep aynı şarkıyı söylerdi.
Reklam
O günden avuç içinde kalan bir yara vardı.
En çok o yaraya üzülürdü.
Terk edilmişliğinin simgesi gibi taşırdı onu avucunda,
acısını ise kalp çukurunda.
Bir gün annesi gitti ve küçük kız onu hiç görmedi.
Varlığını ise daima avucunun içinde hissetti.
Gecenin en uçsuz yerinde,
Bir kuş kanatlarını çırptı.
Bir defa ve iki defa.
Kaderi o gece yazılmalıydı.
"Bu kadar soğuk durma, ruhunu ver bana."
Reklam