...zemine duyulan güveni kaybetmek iyi bir şey, her şeyin bir anda tepetaklak olabileceğini bilmek şart.
Belki Kadar Kesin
Belki kadar kesin
ve keşke kadar imkânsız
birbirimizden uzaklaşmamız
kırılsak da tırnak uçlarımıza kadar
kırılırız elbet bunu gerektirir yaşamak. Ben zaten sana ilk baktığımda anlamıştım
içime bakmıştın önce bayılacağımı sanmıştım
dünyayla aramda geçmişim vardı o ara
tutup ellerimi sıkıca saracağına inanmıştım.
Belki şimdi bir uçurumun kenarından geçiyoruz
sallanıyoruz belki arada bir çeşit deprem oluyor
kızıyoruz birbirimize kırılıyoruz inciniyoruz
ama biliyoruz uzak gibi olsak da biz aslında yan yanayız.
Belki kadar kesin
ve keşke kadar imkânsız
birbirimizden uzaklaşmamız...
Türk şiirinde İkinci Yeni hareketinin öncü, teorisyen, estetik dili ve imge dünyasını baştan aşağı değiştiren sarsılmaz, dahi kalemi Cemal Süreya’nın 1958 yılında yayımlanan ve yayımlandığı an Türk edebiyatında adeta deprem etkisi yaratan ilk şiir kitabı "Üvercinka", erotizmi, lirizmi, ironiyi ve sokağın sesini dilin en uç sınırlarında buluşturan sarsıcı bir modern Türk şiiri başyapıttır. Eser; geleneksel şiirin kalıplarını, kelime kadrosunu ve biçimsel prangalarını reddederek; aşkı, cinselliği, hüznü, yalnızlığı ve kentli insanın varoluşsal sancılarını merkezine alan o soluk soluğa, dilsel bir devrimi ilan eder. Cemal Süreya; uydurduğu ve kitabın ismi olan o gizemli, o efsunlu "Üvercinka" kelimesinin paralelinde; güvercin kanadından kadının tenine, tarihten mitolojiye ve sokağın en hırçın, en çıplak gerçeklerine kadar uzanan geniş bir imge yelpazesini kurguya dâhice entegre eder. Yazar; kelimelerin morfolojisini ve semantiğini cerrah titizliğiyle deşerken, dili adeta yerinden oynatır ve ona daha önce hiç tadılmamış bir musiki, sıra dışı bir görsellik kazandırır. Süreya’nın o ironi ile hüzün, şefkat ile isyan arasında mekik dokuyan, her dizesiyle insanın kalbine bir mızrak gibi saplanan şairane ve görkemli dili; bu kitabı basit bir şiir derlemesi olmaktan çıkarıp, Türk entelektüelinin ve modern insanının aşkla, dille, toplumsal dönüşümlerle ve kendi içsel coğrafyasıyla olan ezeli imtihanını anlatan çok katmanlı edebi bir anıta dönüştürür.
Dünya öküzün boynuzları üstünde dururmuş
Her kıpırdayışında öküz, deprem olurmuş
Oysa dünya, halkların omzu üstünde durur
Kıpırdasın da gör...
Daha dokunmadan kurudu irem
çöllere bir türlü yağamıyorum
yeni bir koşunun başlangıcında
biraz deprem sonrası
biraz şehir hülyası
bir kalp yangınından geriye kalan
siyah gözlerine beni de götür
artık bu yerlere sığamıyorum.
Nurullah Genç