Derda Yuşa
@derdayusa
Gördüklerini çeken, çektiklerine yazan, yazdıklarını da çekmiş bir okur-yazar-çeker
Bir gün hakedecek bir değeri varsa alır düşüncesi ile zamana not düşüyorum.
Derda Yuşa
instagram.com/derdayusa
"Eşek terzisi" 666
Mıgırdiç'in "eşek terzisi ey Vanes;
Gel gör ne çok müşteri çıktı sana!
"İki ayaklısından"
Derda Yuşa
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Genovese Sendromu
diffusion of responsbility-sorumluluğun yayılması
Bir gün fotoğraf çekmek için ,
Bursa , Mustafakemalpaşa ilçesinde bulunan tarihi merkez cami bahçesine gittim.
Yaklaşık 700 yıllık bir tarihi çınarın yanına oturdum.
Etrafıma bakarken yerde yavru bir kedinin hareketsiz yattığını gördüm!
Bir baba ve 3-4 yaşlarında ki oğlunun bu yavru kedinin başında Arapça bir şeyler konuştuğunu gördüm.
Onlara Türk'çe anlayabileceklerini düşünerek kedinin durumunu sordum.
Onlar beni anlamasalar da küçük çocuğun gözlerinde ki,kediye olan acıma ve endişeyi görünce bir problemin olduğunu anladım.
Kediyi kontrol ederken yanıma gelen bir kişi;
bu kedi için yapabileceğimiz bir şey yok,veteriner gördü ve iğne yaptı buraya bıraktık ölümünü bekliyoruz dedi.
Ben de böyle şey olur mu?
Bu kedi aç,gıdaya ihtiyacı var iğneye değil ve nasıl olurda ölümünü bekleyin diyebilir bir veteriner diyerek tepkimi gösteren bir serzeniş te bulundum.
ve en yakın eczanenin nerede olduğunu sordum.
Günlerden cumartesi ve bir bayram günüydü!
yani nöbetçi bir eczane bulmalıydım
ve zaman ile yarışarak bunu yapmalıydım.
Çünkü yavru kedi de ölümle yarışıyordu!
Caminin bahçesinden koşarak en yakın eczaneye kadar koştum.
Koşarken bir yandan da içimden ' Allah'ım bu kediye şifa vereceksen bunun benim çabam ile olmasını nasip et,beni bu sevaptan mahrum etme'diyordum.
Bulduğum kapalı eczanenin camekanında ki nöbetçi eczane ismini okuduktan sonra en yakınımda ki birisine tarif etmesini rica ettim ve aldığım tarifin yönünde koşmaya başladım.
500-600 metre kadar koştuktan sonra eczacı kişiden en büyüğünden bir şırınga istedim,parası ödeyerek ,yavru kedinin olduğu bahçeye koşarak dönüşe geçtim.
Yol üzerinde gördüğüm bir büfeden bir adet süt,üç adet kesme şeker ve bir adet kağıt bardak aldım.
Bahçeye geldiğimde ,
İSİMSİZ KADINLAR
Bu kitabı yazmaya başladığımda birçok insanın eleştirisine maruz kaldım. Aynı konu üzerinde farklı farklı hikayeler yazmak okuyucuya itici geleceğini insanların bunu anlamayacağını ve benim cinsiyetçi bir tavır takındığımı söyleyeceklerini söylediler. Oysa bu dedikleri şeyleri onlar düşünüyor onlar yapıyor ve onlar söylüyordu. Alacağım eleştiri her ne olursa olsun yaptığım işten bir an bile olsa vazgeçmek içime huzursuzluk veriyordu. Belki de konular hikayeler gerçekliği yansıttığı için bir çoğunuz okumayacak yarım bırakacak ya da olumsuz yönde eleştiriler yapacaksınız. Hayatta güzel şeylerin güzel hikayelerin olduğunu da söyleyeceksiniz. Elbette güzel şeyler güzel hikayeler vardır. Hatta göğsümüzü kabarta kabarta isimlerini soyadlarının altını çizerek verebileceğimiz bir şeyleri başarmış insanlar da vardır. Ama ben sesini duyuramamış ismi unutulan hikayesinden utanılan bizim gerçeğimiz olan hikayelere ses olmak Umut olmak bir nebze de olsa ilaç olmak istiyorum. Belki yanlış yapıyorum bilmiyorum belki de en doğrusu budur onu da bilmiyorum. Ama onlar için bir şey yapmam gerektiğini biliyorum. Kendini yalnız çaresiz kimsesiz hisseden her kadının kalbine dokunmak, yalnız olmadığını hissettirmek sevildiğini hisetmesini sağlamak, çocuğa ve kadına yapılan her türlü istismarı görmezden geldiğimiz bu çağda bir şeyleri insanların gözüne gözüne sokmak, onlar yok saydıkça bunun var olduğunu dile getirmek bunun normalleşmemesi için bir şeyler yapmak benim bir hedefim. Belki tamamen hedefime ulaşamayacağım ama inanıyorum ki güzel şeyler olacak. Bundan rahatsızlık duyanlar olacaktır elbette. Çünkü bizler doğruyu duymak da görmekte anlamakta zorluk çeken değil de işimize gelmeyeni yok saymaya meyilli bir toplumuz. Dilerim güzel kalplere dokunuruz. Lütfen unutmayın sevginin