nihan.
@derdoyum
şubat - 26.bölüm giriş sahnesi (saltuk ve gülüm)Dizi Alıntısı
saltuk: istanbul, evrenin en kadim kentlerinden biri. insana ait ilk izler bu şehirde görüldü. üç yüz bin yıl istanbul vardı, üç yüz bin yıl.
gülüm: istanbul, şairlere de katillere de ev sahipliği yaptı. kardeşinin canına kasteden milyonlarca zalimi görmezden geldi. sustu. sustu ve onlara ev sahipliği yapmaya devam etti.
saltuk: ben istanbul da doğmadım, onun için de çocukken hep çok şanssız olduğumu düşünürdüm.
gülüm: ben istanbul da doğdum, bu yüzden hep çok şanssız olduğumu düşündüm.
saltuk: buraya geldiğimde 8.4 yeni olmuştu. bütün insanlar çok çaresiz ve acınacak haldeydi. daha doğrusu benim gördüklerim, sokaktakiler. zaten sokakta olmayanlar hakkında o zaman hiçbir fikrim yoktu. herkesi geldiğim yerdeki kadar az veya çok sanıyordum.
gülüm: ben 8.4 'ü yaşadım. hepimiz çok çaresiz ve acınacak haldeydik. sokakta olmayanlar için ise değişen bir durum yoktu. çünkü onlar 8.4 'ten öncede evlerindeydiler. sokağa çıktıklarındaysa bizi hiçbir zaman görmezlerdi.
saltuk: çocukken babam istanbul hakkında birçok şey anlatırdı. buradakilerin yedikleri önlerinde, yemedikleri arkalarındaymış. buradaki insanlar çok mutluymuş.
gülüm: derler ki bu şehirde herkes yalnızmış, burada hayat çok zormuş. yaşamak için devamlı bu şehre ihanet etmek zorunda kalırmışsın.
saltuk: bu şehre geldikten sonra gördüm ki, herkes kendi tercih ettiği gibi yaşar.
gülüm: çocukluğumdan beri bana şu öğretildi: eğer bu şehirde bir sahip çıkanın yoksa ayakta kalmak için yapamayacağım şey yoktur.
saltuk: ben buraya geldim ve gördüm ki eğer bu şehirde bir sahip çıkanım yoksa korçi, sahip çıkacağın insanlar bulmak zorundasın. gördüm ki bu şehirde başka türlü ayakta kalmak mümkün değil. çünkü senin sahip çıktıkların mutlaka sana bir gün sahip çıkarlar.
Reklam
şubat - 25.bölümDizi Alıntısı
yağmur: çok uzun zamandan beri ilk kez bir ümit duyuyorum içimde. yaşama sevinci. ama bu kez öncekinden farklı.
şubat: önceki?
yağmur: senden önce. o zaman hissettiğim yaşama sevinci değilmiş, yaşamak istemekmiş, o kadar.
şubat: halbuki aşk, başka ne olsundu hayatın mazereti.
şubat - 25.bölümDizi Alıntısı
arif: arkadaşını kollayan adamdan zarar gelmez. bak, dostunu unutan adam var ya işte en büyük zararı ondan görürsün.
şubat - 25.bölüm giriş sahnesi (sabah)Dizi Alıntısı
çocuklar evlerden çıkmazlar. çocuklar oyunlara inanırlar çünkü inanmayı isterler. işte bu yüzden, inanmak kolay olduğu için çocukluk güzeldir. keşke çocuk olsam demek, keşke bana söylenen bütün yalanlara inansam demektir aslında. tatlı bir uykuda güzel bir rüya görüyor gibi. oysa bir gün evlerden çıkarsınız. dünya sandığınız o dört duvardan çıkarsınız, şehre çıkarsınız. bu büyük şehre, istanbul'a.
ben istanbul'u hiç görmedim. ama şehri biliyorum. bu şehrin en karanlık noktalarını biliyorum. babam bana karanlığı öğretti, o karanlıktan nasıl çıkacağımı. şehrin kalbini nasıl bulacağımı öğretti. çünkü bir gün büyüyebilirdim. bir gün ölmemek için kendimi korumam gerekebilirdi. babam iyi bir adamdı benim, kötü değildi. çünkü kötüler ümit etmezler. kötüler sadece isterler, istediklerini alırlar. babam istediğini alamadı. büyümeden öldüm ben, demek ki babam kötü biri değildi. bana oyunu nasıl kazanacağımı, şehrin kalbini nasıl bulacağımı bu yüzden öğretti.
ben kazandım. çünkü çocuklar her zaman kazanırlar.
artık her şeyi biliyorum. şehrin kalbini siz bilmiyorsunuz ama ben biliyorum. çünkü ölüler her şeyi bilirler.
şubat - 24.bölümDizi Alıntısı
deli: küçük deniz kızı son nefesini prense seni seviyorum diyerek vermiş. çünkü aşık dediğin, kendinden geçer ama aşkından geçmez.
Reklam