"mehdix olasılık teorisi".
turgay güler'in 2006 tarihli kitabı.
bu tür kitaplara "sırlı siyasi kurgu roman" da diyebiliriz.
metal fırtına serisinin 2004 yılında çıktığını düşünürsek, o dönemde böyle bir rüzgarın estiğini görmek mümkün.
kitabın kapağında "sıradışı üçleme serisinin 1. kitabı" diye not düşülmüş.
edebi olarak fazla değerlendirmeyeceğim ama metal fırtına yazarlarından daha iyi olduğu söylenebilir.
tabi bunda yazarın gazeteci kimliği önemli bir faktör olsa gerek.
konusu aslında şu an dahi gündemde olan "mehdi çağı" ile ilgili. yazar zaten bu tür metafizik konularda araştırmalar yaptığı için içinde bazı ilginç bilgiler de mevcut.
2020 yılında bir türk komutanına bazı mehdi sırları veriliyor. böylece israili amerikası avrupası bilimum küfür sistemleri hizaya geliyor.
kitap olduça akıcı ve zevkli. ben bir gecede bitirdim. aksiyon ve heyecan da mevcut.
ama bazı konuları çok kısa ve acele geçmiş. birkaç yerde "yahu böyle önemli bir olayı nasıl tek cümleyle geçiştirirsin" diye kızdım.
aslında 250 sayfa yerine 1000 sayfa bile olsa kendini okuturdu. zira içinde bolca malzeme var.
bu tür kitapların bence en önemli özelliği okuyucuya bir vizyon katmaları. yoksa hikaye olarak okuyup geçmek anlamsız.
bu yüzden kitap komplo teorisi değil. ayrıca paşanın mehdi olduğunu değil, olmadığını söylüyor aslında. kitabı daha iyi anlamak için bazı metafizik konuları bilmek lazım!
meraklısı okusun. meraklısı olmayana da önemli bilgiler var tabi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
gazeteci turgay güler'in 2013 tarihli, mehdix devamı ikinci kitabı.
edebiyat ve kurgu açısından çok üst değil ama devam kitabı olarak okunabilir.
gizli ilimler, siyaset, başbakan tayyip erdoğan ve diğer şeyler.
kitapta gerçek hayatına da karakter olarak yer vermiş.
olmamış! yazar yazamamış! şimdi neden daha ilk başta yerden yere vurduğumu burada söylemek istemiyorum!
yazarda selman kayabaşı ekolüne dahil olma çabası var. mert adaşla girmeye çalıştığı anlamsız rekabete de, adı üstünde, anlam veremiyorum!
kitap hikmetten oldukça uzak. selman hocanın ve öğrencilerinin kitaplarında aşikar bir tarikat ekolü var. yazılarda nispeten hikmet olduğu da görülüyor. bazen karakterler erenlerin tedrisatından geçmiş gibi duruyor.
bu kitapta ise baştan sona, ne idüğü belirsiz bir diyalog var. bunlar kim, kim kiminle konuşuyor belli değil.
bilgin birisi anlatıyor, diğeri de bazen merak ettiklerini sorarak eşlik ediyor. neredeyse sofinin dünyası seviyesine düşmüş.
aralarında gerçek bir saygı bağı da göremedim. ifadeler pek çok kere kahvehane ağzıyla yazılmış.
yazar kitapta bir "heyet"in varlığını ispatlamaya girişmiş. fakat buna, herkes derken "teşkilat" diyememiş, kendisi yeni bir terim icat etmek istemiş herhalde. ayrıca 'rakip' kitapları eleştiren bir kitaba ilk kez şahit oluyorum!!!
ana fikrin tamamı, piyasadaki kripto-siyasi-kurgu kitaplarında var. gerisini yazar kendi tarih bilgisini aralara serpiştirerek doldurmuş. yani ben bu kadar iyi tarih biliyor olsaydım, bu kitabı, bu türde okuduğum onca kitaptan edindiğim bilgilerle yazabilirdim.
hadi diyelim ki, bu konuda yenisiniz, alın okuyun. aralardaki tarihi bilgiler oldukça güzel. hiç vakıf olmadığınız için de teşkilat meselesi kafanızda az çok karşılık bulacaktır.
ama bunca iddialı çıkış yapınca, biz de iddiasına yakışır şekilde haklı olarak yerden yere vurabiliyoruz!
yoksa metal fırtınalardan bu yana, bu tür kitapların aslında edebî olarak değerlendirilmemesi gerektiğini de biliyoruz!
ikincisini de okuyacağım. siz de okuyun bence.
kitapta bu tür teşkilatların büyük devletler için bir gereklilik olduğundan bahsediliyor.
türk devleti açısından ise devletin teşkilatı değil, teşkilatın devleti doğurduğundan söz ediliyor.
nitekim türk toplumu tarihte hep devlet kurma geleneğine ve kültürüne sahip olmuş.
bunun bir sonucu olarak da içinden birkaç bin yıllık bu tür bir teşkilat çıkarmış olması muhtemel.
tarihimizdeki içeriği gizli bu 'kurucu teşkilatımız' çok sayıda farklı isimle de anılmış.
börü budun, teşkilat, aksakallılar meclisi ve sair...
kitaba bu ismi vermesinin nedeni ise sanırım bilinen en eski isimlerden olması.
diğer yandan devletin içinde kurucu olmayan farklı örgütlenmeler de oluşmuş.
bunları asıl teşkilattan ayrı tutmak gerektiğini söylüyor.
teşkilat genel olarak hükümetlerin de (ve bence padişahların da) üzerinde bir yapıda olup
devletle ilgili hayati durumlarda çeşitli yönlendirmeler yapmış, kararlar alıp uygulamış.
bu anlamda devletler üstü bir yapıda olduğunu söylemek gerekir.
yazar "atatürk meselesi"ni de güzel bir noktaya oturtmuş. atatürk'ün ve dönemin padişahlarının
aslında teşkilat tarafından yönlendirildiğini ve görevlendirildiğini söylüyor.
özellikle selman kayabaşı'nın ve oktan keleş'in kitaplarında da buna benzer bilgiler vardı.
dahası fatih sultan mehmet ve 2. abdülhamid gibi birkaçı hariç birçok padişahın dahi
böyle bir teşkilattan haberdar olmadığı söyleniyordu.
kitap birkaç bin yıllık türk devlet geleneğini ve teşkilatın neden olması gerektiğini
ortaya koymayı amaçlamış ve bunu genel olarak başarmış diyebilirim.
sonuç olarak türk devletini gerçek anlamda tanımak isteyenler için oldukça faydalı bir eser.
