Hatice kendi kişiliğini sevgilinin kişiliğinde eritip kaybetmeye, onun fikrini kendi fikri bilmeye çabalıyordu. Gülümün istediğini istiyor, onun meylettiğine meylediyordu.Onunla sevginin ilahi olduğunu bilmiş, kul olarak sevginin serpintileriyle Allah'a yükseleceğine kanaat getirmişti ."Onu seven Allah'ı sever! dedi bir gün ve Allah'ın sevgilisini öyle sevdi, onun sevgi kapısından girip gerçek sevgiye öyle erdi.Hatice bana büyük rakip, güle bülbül oldu.Herkesin diken olduğu zamanda o gül ile gül oldu.