Hayat neydi bizim için, Doğup ölmek mi? Yaşam neyi anlatmaya çalışıyor bize? Bizler tek bir anda kaldığımız vakitte onca insan nereye gidiyor ya da gittiğini mi zannediyor? İnsan kendini kandırmaya dursun, kalbine inmeden içine bakmadan dışından sevmeye çalışan zavallılar… kendilerini aldatmaktan başka ne yaparlar? Nerede o eski sesler,masumiyetler… sanırım içi çürümüş bir yığın çöpe bıraktı her şey yerini. Sevgimiz de mutsuzluğumuz da kendi kontrolümüzde ne yazık ki... Giden kalır; kalan da gider. Acıyı sevmek bu olsa gerek.