Derya Çakır
@deryaa_____
Geç kalmıştık.Artık ne Suriye, ne de Filistin bizim idi.Rumeli'yi kaybetmiştik...Halep büyük bir şehir, Şam büyük bir şehir , Beyrut büyük bir şehir , Kudüs büyük bir şehir ve hepsi yabancı idi. Lübnan havası, bize Dobruca havasından yüz kat daha yabancı idi.
Fakat her yere :
-BİZİM diyorduk.
Şam , evimiz kadar bizim.Lübnan bahçemiz kadar bizim...Bu tasarruf ve hüküm hissinin bize damarlarımızdaki kandan geldiğine şüphe yoktu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Suriye ,Filistin ve Hicaz'da:
-Türk müsünüz?
Sorusunun birçok defalar cevabı:
-Estağfurullah! idi
Bu kıtaları ne sömürgeleştirmiş , ne de vatanlaştırmıştık.
Arap milliyetçiliği güden Şamlı Azimzadeler,Konya'dan gelme Kemik Hüseyin torunları idi.Halep'in esas familyalarının asılları Türklerdi.
Zeytindağı'nın tepesindeyim.Lût Denizi'ne ve Gerek Dağlarına bakıyorum.Daha ötede, Kızıldeniz'in bütün sol kıyısı ,Hicaz ve Yemen var.Başımı çevirdiğim zaman Kamame'nin kubbesi gözüme çarpıyor . Burası Filistin'dir.Daha aşağıda Lübnan var;Suriye var;bir yandan Süveyş Kanalı'na ,öbür yandan Basra Körfezi'ne kadar çöller,şehirler ve hepsinin üstünde Bizim Bayrağımız! BEN BU BÜYÜK İMPARATORLUĞUN ÇOCUĞUYUM.