Hiçbir düşünce, hiçbir doğru bir başına değildir, onu öteki düşünceler,öteki doğrularla değindirmemiz, bu değinmeye dayanıyor mu, dayanmıyor mu, ona da bir bakmamız gerektir.
Kişi yaptığını kendisi beğenmedikten sonra, yaptığının olgun olmadığını kendisi anladıktan sonra, ülküsüne elinden geldiğince yaklaşamadıktan sonra dışarıdan alkış görmüş, neye yarar?