Sevgi aslında özgün bir kişiyle olan ilişki değildir. Sevgi bir tavır, sadece bir sevgi “nesnesini” değil, tüm dünyaya karşı bağlılığı belirleyen bir karakter yönetimidir. Eğer kişi, sadece bir tek insanı sever ve onun dışındaki tüm çevresine kaygısız kalırsa, onun sevgisi sevgi değildir; ya alabildiğine bir bencilliktir, ya da ortak yaşam birliğidir.