seher

ablamın "bu sen" diye gönderdiği post hahhahaha gururdur meselaaaa
1000Kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
yeniden zevkle dondurma yedim. akdeniz'e yaklaştıkça gelen mutluluk halis mi ya
1000Kitap
ekran süremi kontrol altına almaya çalışıyorum birkaç haftadır, hâlâ daha "telefonunuzu önceki haftaya göre **** saat daha az kullandınız" bildirimi alamadım. hayatsızlığım artarak devam ediyor. İMDOŞ.
1000Kitap
yaşamak kadar garip bir şey ben daha önce görmedim. ilginç bir cümle oldu ama yaşamak daha ilginç. insan yas tuttuğu karanlıklara gömüldüğü hissi ne çabuk unutuyor öyle. tamam, aslında unutmuyor o sızı hep kalbinin bi köşesini işgal ediyor, belli aralıklarla kendini hatırlatıyor falan ama ne bileyim günlük telaşlara da çabucak dalıveriyor. giden gittiğiyle kalıyor, kalanlar meşgalelerine çabuk tutunuyor. bir yandan kendini kahrederken bir yandan evi süpürüyor mesela, misafirler gelecek. ya da ağlayarak yemek hazırlıyor falan. geçtiğimiz hafta gördüklerimden bahsediyorum çok uzak değil. hem ağlayıp hem ev süpürdük. taziyeye gelecekler diye. ya da ikindi yaklaşmışken artık açlıktan bayılmayalım diye bi şeyler yememiz gerekiyordu ve annem ağlayarak çay suyunu koydu ocağa. teyzem sofrayı ağlayarak dizdi. şimdi peki? acımız dinmedi, daha uzun bir süre daha dinmeyecek gibi, ama döndük günlük işlerimize. olması gerekenin bu olduğunu kabul etmekle beraber sindiremiyorum. giden ben olsam arkamdan insanların bu kadar çabucak normal hayata dönmesini yediremezdim gibi geliyor. haberim olsa yani. zaten gittikten sonra umurumda olacağını zannetmiyorum ama öyle işte. yani, insanlar, en yakınlarımız dahi, ölümümüzden en çok etkilenecek, arkamızdan en çok üzülecekler bile, en fazla 1 ay yasımızı tutacak. hadi 3 ay olsun. hadi 6 7 8 9 ay olsun. sonra? mecbur devam edecek günlük rutinlerine. o yüzden insanlar için değil gideceğimiz yer için çalışmak gerekiyor. bunu bize sadece ölümün hatırlatıyor olması çok acı. bizim hiç eksikliğini hayal etmediğimiz kişinin yokluğunu bu kadar çabuk kabullenişimiz çok acı. çok garip. yaşamak denen şey çok garip.
1000Kitap
anacım süt ısıtıp getirmiş uyumadan önce içeyim diye. 8 yaşıma döndüm. merhaba dünya, ne kadar aydınlıkmışsın*
1000Kitap