gecenin bir yarısı yatağımda sağ yanıma yatıp ayaklarımı karnıma iyice çekerek küçülüp yok olma arzusuyla ağlamaktan konuşamayacak dereceye gelmişken fısıldayabildiğim tek dua "allahım beni sev"di. o samimiyetle o aşkla başka bir dua ettiğimi hatırlamıyorum. hatta son zamanlarda dua ettiğimi çok hatırlamıyorum. allahım, beni sev ve beni huzuruna yeniden kabul et. duamı o geceki kadar içten edemiyorum ama beni sev.