İki kalbi bir araya getirebilecek tek şey ağızlardan ve dudaklardan çıkacak sesler değildir.
Kelimelerden daha mükemmel ve daha saf bir şey vardır. Sessizlik...
Acı ruhlarımızı birbirine bağlamıştı. Adeta birbirimize baktığımızda kalplerimizden neler geçtiğini görüyor ve içimizdeki o gizli sesleri duyabiliyorduk.