Parmak uçlarını çenemde gezdirdi.
"Bana öyle bakmasan iyi olur."
Yaklaşıp dudaklarımı yaladım. "Ne gibi?"
Bana delici bir bakış attı. "Seni öpmemi istiyormuşsun gibi. Çünkü öperim."
Raina kollarımda yatıyordu. Prens neredeyse onu benden alıyordu ama zeki bir büyücü kendine ait olanı işaretlerdi. Raina Bloodgood artık benim rünümü taşıyordu.
Benim gücümü.
Benim mührümü.
Benim adımı.
Ghentli Alexi.
Onunla paylaşmıştım.
"Nefes al, Raina. Her şey yolunda. Sen bana dokundun diye dünya başımıza yıkılmayacak. Epeyce dokunduğunu da eklemeliyim gerçi." Sakalı ve dudakları kulağımı gıdıkladı. "Ayrıca çok sıcaksın ve eğer belli olmuyorsa yakınlığından oldukça keyif aldım ama artık uyandığına göre lütfen bacaklarını çeker misin? Bir an evvel işemezsem ikimizin de başı belaya girecek."