“Ne olursa olsun beni hapsettiği o tekinsiz karanlık odadan kurtulmayı başaracaktım, arada sırada bir lütuf gibi yüzünü gösterdiği o küçük pencereye zavallıca bakıp durmaktan vazgeçecektim.”
“Etrafımda mutlu insan görmeye tahammülüm yoktu, neşeyle gülümseyen insanlarla karşı karşıya geldiğimde benden bir şey çalmışlar yahut hakkımı yemişler gibi düşmanca bakıyordum.”
“Kader yolculuğunun insanı önünde sonunda yaralandığı istasyonlara geri döndüreceğine ve derman bulmak için bir şans daha vereceğine her zaman inanmıştım.”