Biz ne yaparsak yapalım, nereye gidersek gidelim o değer bizimle geliyordu. O'na aittik. Tanrı vardı ve her ne kadar belli bir mesafede uzak duruyor olsa da, aslında hiç fark edemediğimiz kadar yakındı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Biz yetişkinler bile acı içinde olduğumuz anlarda, yataklarımızda dizlerimizi karnımıza çekerek rahimdeki bir bebeğin pozisyonunu alıyorduk. Çünkü hepimiz bizi saracak, kabul edecek ve hiç bırakmayacak bir kucaklamayı özlüyorduk.
Resimdeki baba bizlere çok daha yüce, resme sığmayan ve resmi çizilemeyen bir karşılayanı, Tanrı'yı gösteriyordu. Bizi bulmak için yola çıkmış, bizim kendimizi mahvedişimizi izlerken ağlamış, özlemle, arzuyla bizim dönmemizi beklemiş olan Tanrı idi resimdeki baba.
- Rembrandt'ın "baba-oğul" temasını işlediği en ünlü eseri. (Kapak görseli) -