Ben, sepya fotoğraflara bakarak büyüdüm. Büyümek böyle bir şey olmalı; bir sepyanın içinde yer almak, sonra da renklenerek alakasız bir şeye dönüşmek...
Zaman böyle bir şeydir; ileri geri döner durur. Yakınlıklar uzaklıklarla yer değiştirir. Sonra o uzaklıklar başka bir yerde, başka bir şekilde tekrar yakınlık haline gelir. Galiba olgunlaşmak diye buna diyorlar; her şeyi kabul etmeye başlıyorsun.
"Zamanı öldürmek konusunda çok iyi bir cümle okudum," dedi, bir plastik şişeyi tekmelerken.
"Neymiş o?"
"Çok geç oldu, erkenden."
Kıkırdadım ama o kısa cümlenin geçerliliğini ve ölümcül doğruluğunu anlayacak yaşta değildim daha.
Sayfa 95 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu