Dilara Polat
@dilarapoolat
null
Sosyal Bilgiler Öğretmeni
Trakya Üniversitesi
6 Kasım 1992
61 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Girdabın İçinden..
Daha önceden hakkında yorumlar okuduğum bir kitaptı. İnsanlar sürekli bir ters köşeden bahsedip duruyordu ve neymiş ki bu ya falan olup başladım. Başlangıçta her şey çok sıradan gibiydi. Evli bir çiftin sessiz çığlıkları, zaman zaman kendileri arasında yaşadıkları güvensizlik problemlerine değinmeleri ve aralarında küçük tatlı sırlar var gibiydi. Kadın ve erkek bakış açısıyla yazılmış yer yer gerilimler eklenmiş sayfalar. Tabi ben bu sırada sabırsızlanarak hala sorgulamaya şüphelenmeye ve kendimce tahminlerde bulunmaya devam ediyordum. Artık sayfalar ilerledikçe hadi ama ne olacaksa olsun derken ilk şokumu geçirdim. Nasıl ya ben başından beri meğer ne okuyormuşum dedim ama belliki kitap bununla kalmayacaktı. Çünkü daha okunması gereken sayfalarım vardı bu beklediğimiz o son olamazdı. Sonra bir boksörün arka arkaya yediği yumruklar gibi üst üste geldi her şey. İkinci ters köşe, üçüncü ters köşe... Ve okuyan ben nakavt oldum.
Yazarlara hayranlık duymama sebebiyet veren bu nasıl bir kurgu dedirten bir kitap okuduğumu o an anladım. Kitabın konusu hakkında bir çok inceleme var amacım bunlara değinmek değil. Burada dikkat çekmek istediğim nokta kitabı bitirdikten sonra size uzun uzun, sil baştan tahlil yaptırması. Hatta en son sayfayı, döne döne bir kaç kere okudum ki bu nasıl bir girdap içine girdiğimizin göstergesiydi bana göre. Kendi bitiyor ama etkisi bitmiyor.
Delilik..
Bu kadar kısa bir kitap nasıl oldu da elimde bir aydır bitmeyi bekledi? Öncelikle yazardan okuduğum ilk kitap Beş Sevim Apartmanı oldu. Yapılan tüm 'ürkütücüydü' yorumlarına rağmen bir çırpıda bitirdim. Hemen ardından yine Mine Söğüt'le devam edeyim dedim ve bu kitaba başladım. Başladım ama ne başlamak. Benim için sindirmesi çok güç hikayelerden oluşuyordu. Bir yanım okuduklarının kurgu olduğunu tekrar ederken bir yanım bu çarpıcı sonların delirtilmiş kadınların hayatlarından kesitler olduğunu ne kadar canlı ve gerçek olduğunu tekrara düşüyordu. Yazarın kaleminin gücüne asla lafım yok ama bana hitap etti mi, hayır.. Her bir sonda mideme bir yumruk yemiş gibi hissettim. Öyküler kısa olsa da etkisi uzun uzun sürdü üzerimde. Rahatsızlık hissini, o mide bulantısı hissini her bir sayfada dibine kadar yaşadım.
Susmak bir tercih midir yoksa bir hastalık mı?
Kitap önerilerinde çokça karşıma çıkan ve sonunda alıp okumaya karar verdiğim bir kitaptı. Gerilim türünde yazılmış olsa da polisiye tadını daha fazla verdi okurken. Sessizliğe gömülmüş bir kadın psikoterapist adı altında dedektiflik yapan birinden daha mı hastadır bilemedim: (Sanırım kitapta en çok bu kısım rahatsız etti beni.)Okurken bir çok kişiden şüphe etmemize sebep oluyor. Çünkü neredeyse her karakter bir noktada psikolojik açıdan sıkıntılı. Çözümlemeler bu anlamda iyiydi. Ve kabul ediyorum sonunu böyle beklememiştim. Kimilerine göre sonu basit bir kurgu olsa da ben sevdim. Benim için gerçekten "yok artık nasıl olur" dedirttirmeyi başardı.
Bir öğretmen olarak kitabın her sayfasında Mori'yle bağ kurmak çok etkileyiciydi benim adıma. Film izlerken basitçe ağlayan biri olarak itiraf etmeliyim ki kitap okurken bu duyguyu yaşamamıştım daha önce. Mori'nin annesi hakkında aldığı o telgrafı ilk okuyan kişi olması beni anneliğimden vurdu bu sefer de. O küçük çocuğun başını okşamak sıkıca sarılmak istedim gözyaşları içinde. Anne merhametini vermek istedim ona. Sayfalar ilerledikçe onun yaşamından izlerle okuyup duygularına şahit olmak ölümü büyük bir yüce gönüllülükle karşılaması bana sıradan şeyler diye bahsettiğimiz her davranışın her olayın ne büyük bir nimet olduğunu gösterdi aslında. İnanılmaz etkilendim. Sanırım bir kaç gün üstüne düşüneceğim ve başka bir kitaba geçip bunu sindirme kısmına ihanet etmek istemiyorum.
Uzun zamandır, 1 saat içinde okuyup bitirebildiğim bir kitap olmamıştı. Öyküler o kadar akıcı yazılmış ki okurken kendinizi bir anda anlatıcıyla bütünleşmiş bulup duygudan duyguya geçiyorsunuz. Fakat ben daha çok kitaba ismini veren ilk öyküde takılı kaldım. Kurgu ama bir o kadar gerçek. Toplumsal çürümüşlüğümüze ışık tutan bir gerçek hem de. O sırada bir çok haber içeriği geliyor gözünüzün önüne. Sonra oturup bir de onun için tiksiniyorsunuz tüm bu yanlışlıklardan...
