“Yaşamak zorunda bırakıldığım bu son derece garip, gerçek dışı dünya sanki hasta bir beynin ürünü, kötü bir fantezi.”
Andrey Tarkovski, Zaman Zaman İçinde
Nedense şu cümleler döküldü aklıma okurken "en son kötülüğün kaldı bende, en son ben sevebilirdim seni".. Seni okumak sevgili Umay, kalabalığın içinde kimseye çarpmadan yürümek gibi..