Deniz
@dineo
KÖREBE
Işıksız bir gölgedir yalnızlık,
Arar bütünlemeye bir başka yalnızlığı;
Yazık ki taa kendine dek.
İner dağından dağından,
Bulamaz bir ses,gel deyen,çağıran..
Gözlerine yönelmiş bir ışık.
Gölgesinde kendisi,
Gölgesinde işsizlik.
Gölge vermeyen bir ışık
Yalnızlığını sürdüren sonsuza dek,
Arar kendini bütünlesin diye
Bir gölge,sessiz yumuşak,uyuyan.
Arar tek başına,elleri yüzüne uzanık bir anlam,
Kendisini gölgeyecek.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaşam öyküleri,sanıldığınca karışımsız değil,karışımlıdır.
Her bir yaşam öyküsü,öbür yaşamların parçacıklarıyla tamamlanır.
Öyle bir ilkyaz ol ki korkut yaprakları,
Öyle bir son yaz ol ki tut yaprakları,
Sararıp dökülürken güz rüzgârlarında
Ardından savruldular,umut yaprakları.
Sevinçlerinde onlar vardı,hüzünlerinde onlar
Seninle yeşerdiler,seninle soldular..
Olsunlar senden sonra da umut yaprakları.
Sana ben anlatırdım
Şarkıların dilini,
Sen burada,sen burada olsaydın,
Gelirdi kulağına,
Unuttukça mutluyum,
Mutluyum unuttukça
Derdi bir ses,sıcacık..
Ama ben mutluluğa
İçimden inansaydım.
Ormanlar düşünürdüm, uyurdum,
Düşündüğüm ormanlarda kaybolurdum.