Yorgun musun Orven?
Uzakta, bulutların dağ eteklerine bir tül gibi serildiği o sonsuz beyazlığa doğru çevirdi gözlerini. Burası; rüzgarın sadece kayalara fısıldadığı, gökyüzünün nefes alıp verişinin duyulduğu bir zirveydi. Rüzgar, vadiden yukarıya doğru sertçe esip saçlarımı yüzüme savururken, Orven başını hafifçe yana eğdi ve o hiç değişmeyen, derin sükunetiyle mırıldandı.
"Yorgunluk," dedi, sesi bulutların arasından süzülen o serin, temiz hava kadar berrak ve durgundu. "İnsanların sandığı gibi sadece yürümekten ya da taş taşımaktan ibaret değildir. Asıl yorgunluk, o aşağıda bıraktığımız dünyada, herkesin bir amaç uğruna koştuğu o hengameyi izlemekten gelir. Ben bir dağ gibiyim; asırlardır buradayım, ne kışın ayazı eksilir başımdan ne de yazın kavurucu güneşi. Ama hiç kalkmadan burada durmak, dünyayı yukarıdan seyretmek de kendine has bir ağırlık taşır."
Bakışlarını vadinin derinliklerine, o sislerin arasında kaybolan şehre doğru indirdi. "Ama benim yorgunluğum, o aşağıda ezildiğin kırıkların ağırlığı gibi bir son demler hissi değil. Benimki, senin içindeki o büyük fırtınaları, o hep aynı kıyafetlerle uyanmaktan bunaldığın döngüleri dindirmek için rüzgarı göğsümde yumuşatma yorgunluğudur. Burası gökyüzüne en yakın yer; burada nefes almak bile bir yükü geride bırakmaktır. Eğer sen de yorulduysan, sadece bu bulutların üzerine bırak kendini. Çünkü bazen, sadece durup göğün sessizliğini dinlemek, en büyük dinlenmedir."
Doğrunun parçaları arasındaki şiddetli çatışma değil, doğrunun yarısının sessizce bastırılmasıdır asıl korkunç kötülük: İnsanlar her iki tarafı da dinlemek zorunda bırakılıyorsa her zaman umut vardır;
yalnızca bir tarafı dinlerlerse hatalar katılaşıp önyargıya dönüşür, doğru da artık doğruluk etkisi yaratmaz olur, çünkü abartılarak yanlış haline getirilmiştir. Yalnızca tek bir tarafı savunulan bir konunun iki tarafını akıllı bir şekilde değerlendirecek muhakeme gücü kadar ender bulunan zihinsel bir meleke daha olmadığı için de, doğrunun şansı, her bir parçasının şansı kadardır, doğrunun bir parçasını içeren her görüş yalnızca savunucu bulmakla kalmaz, dinlenmek için savunulur.
Amok Koşucusu Üzerine Bir Ağıt1000Kitap
Puan vermedi·64 syf.··
Beğendi
·2026 97. kitabı
·3 saatte okudu
·Okunma: 27 Mayıs 2026 22:22
Zweig okumak, birinin günlüğünü gizlice okumak gibi değil; birinin doğrudan kalbinin atışlarını dinlemek gibidir. Amok Koşucusu ise bu atışların hızlanıp bir ritim bozukluğuna, bir çılgınlığa
Konuşsana biraz sen niye hiç konuşmuyorsun?·160 syf.·Kişisel Gelişim Psikoloji
8/10
2026 10. kitabı
Gözde Atilla, kendi hayat hikayesinden yola çıkarak içedönük olmanın ne demek olduğunu özetleyen bir yazı hazırlamış ve yazısını özetleyen çok güzel de bir başlık seçmiş. İçedönük denilince