Eftelya
@dinlerkensesini_
jouska.
göksel - rüzgar
-kalpler kırıldığında çarpar.
@safkibir gökyüzündeki dilek yıldızım
@Seralyaa_ kalp hanım
Öğrenci (parasız)
Nermin'im
249 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hiçbir kadın geleceğini bir adamın vicdanına, aşkına, günün sonunda bir gün aklının karışmasına bırakmamalı
Reklam
sanırım fazla yorgunsun ki sesimi bile duyamıyorsun. sağırlaşmış kalmış kulakların. dudaklarındaki çukurlar susuz kaldıklarından olsa gerek, nehirlerini kim kuruttu senin? serap mısın, gerçek misin? nesin sen, nedir derdin? dinle, son kez de olsa zihnine kazı kelimelerimi. bir daha duyamayacağın kadar gür haykırışlar bunlar. hiç gelmemişken gitmek olur mu sevgili? kalbini taşlaştıran bu yoksunluk hangi tüccarın eseri, söyle gidip onu yok edeyim.
"Ne olur çekme ellerini karanlığımdan
Bir sen kaldın dünyada güzel bildiğim..."
-Ümit Yaşar Oğuzcan
Bir tutkum var; acıdan başkası değil.
Bugün tekrar sordum kendime: Ne kadar da acınası durumdasın, Eftel? Hiçbir cevap tatmin etmedi midemdeki kasıntıyı. Gözlerimin titremesinden midir bilmem, göz pınarlarım yarattığı suyun yakıcılığından defalarca kez yandı.Bir melodidir tutturmuşum, sonsuzluğa gidiyorum. Biliyorum ki bana hiç söylenmedi gerçekler. Ya ben kandırdım kendimi ya da insanlar aptal sandı beni. Öyleydim de... Çok aptal, çok acınası... Hiçbir şeyin farkında değildin, Eftelim. Asıl bu yangın gözlerini zift siyahı etmeden önce kördün sen. Asıl rüzgâr saçlarını senden götürmeden önce boğuyordun kendini. Ah Eftel, ne kadar da çocuksun daha, ne kadar da cevapsızsın. Her şeyi geçtim, hâlâ kendini nasıl kandırırsın, aklım almıyor. Al işte, tükendi kelimelerin. Keşke sadece tükenen kelimelerin olsa...
Sen kendini bildin bileli yazardın, canım. Ne oldu ki seni senden aldı bu vicdansızlar? Neden hiç gözlerine bakmadılar? Bir çocuğa dokunmak da idam gerektirir ama onlar hâlâ serbestler. En çok da sinirimi bozan bu. Ve unutma dokunmak sadece bedenindeki ufak hislerden ibaret değildir. Şimdi anlamazsın ama ileride, zor da olsa öğreneceksin. Acı, bağlılığı getirir, canım. Ah, bir baksan etrafına, demek istediğimi anlayacaksın. Dinle Eftel, belki de son dizelerim bunlar. Sessiz bir vedanın notalarını dinle sakince. İçindeki kopan kıyameti anlatarak eşlik et bana. Rüzgâr dallarını sallarken hırpalanmıyor mu sanıyordun kendini? İşte Eftel, sen busun. Seni senden başkası bilemez. Bir tek kendine kus tüm öfkeni. İçin yanacak elbet; yapman gereken buysa, göğsündeki sızı umrunda olmamalı, canım.