Dino
@dinoharbb
Spoiler1000k
Tekrardan merhabaaa serinin 9. kitabı ile buradayım. Nereden nasıl başlayayım bilemiyorum ama ilk söylemek istediğim şey bu kitaba bayıldıığıımm.
Kitap cinayet dışı olayları da içinde barındırdığından olsa gerek beni daha çok çekti. Nihai amacım ortaya çıktı desek yalan olmaz ;D Tabiki cinayetler ilgimi çekiyor ancak ben Maeve’in hayatını da merak ediyorum ve bu kitapta fazlasıyla yer verildi.Seth ile önceki kitap tanıştık ve oradaki hâli gayet normal bir insan evladı gibi gelmişti nereden bilebilirdik böyle şerefsiz gudubet bir şey çıkacağını. Ben Maeve’i Derwent ile yakıştırsam da Seth ile ilişkisi de başta gözüme batmamıştı. Ancak ilerleyen sayfalarda Seth rahatsız etmeye başladı. Maeve’in hareketlerini yönetmesi, onu olmadığı gibi biri olmaya zorlaması can sıkıcıydı ki âni öfke patlaması ile de benim gözümde artık 0dı ama Maeve ona yine bir şans verdi ve o şans da elinde patladı. Okurken inanamadım böyle bir şey yaşayacağı aklımdan geçmezdi. O bölümler çok üzücüydü canım Derwent onu yalnız bırakmadı. Birde Maeve kiminle sevgilisi olsa kendini yetersiz hissetmesi beni sinirlendiriyor abi azıcık kendine güven senin neyin eksik karşındaki ingiltere prensi değil.
Olayların bir diğeri Luke’un ortaya çıkması. Çok şükür dedim parafiliden beri bu anı bekliyordum. Sadece Maeve’in nasıl açıklayacağını düşünmesiyle Georgia manyağının olayı patlatması beklenmedikti. Ben biraz daha sonlara saklar sanmıştım. Pek bir tepki hissedemedim peşine bir şeyler de gelişince Derwent o kırgınlığı geçiştirdi ve Luke da üstelemedi. Baba oğul aynılar :D
Melissa’ya karşı tavrım biraz değişti. Luke ortaya çıktığında Derwent’a resmen unut onsuz yaşamaya devam et anlamına gelecek şeyler söyledi ki bence saçma. Luke 20 küsür yaşında olsada artık babasının varlığını öğrendi ve zorlandığı
“Bedeli ne olursa olsun bu vakada Liv ile çalışmak istemiyorum.”
“Liv senin için çok çalışacaktır.”
“Biliyorum ama ben seni istiyorum.”
“Ama duygunun ismi bu. Birini düşündüğünde hislerinin kabarıp göğsüne sığmayacakmış gibi hissettirmesine böyle denmiyor mu? Onu görmediğinde endişelenmene,sinirini bozmasına ve pek anlaşamamanıza rağmen onu gördüğünde her şeyin gözüne daha güzel gözükmesine? Bunun adı sevgi değil mi?”
