didem toruloğlu
@dito
25 okur puanı
Ekim 2015 tarihinde katıldı
Ateşin kibirli yok ediciliğine karşı buzun sinsiliği. Aynı insanlar gibi. Kavga edip, bağırıp çağırarak birbirini yok eden ya da yavaş yavaş can acıta acıta ezen insanlar gibi.
İkisinin de bıraktığı yanık yarası.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanların nasihat verecek kadar deneyim kazanmış olmayı iyi
bir şey olarak görmesi ne garip. O deneyimlerin hiçbiri mutluluk,
neşe, iyilik içermez.
Çoğumuz ikinci el insanlar haline geldik. Okuyoruz, üniversiteye gidiyoruz, büyük oranda bilgi biriktiriyoruz. Bu bilgiler başka insanların düşündüklerinden ve söylediklerinden oluşuyor. Topladığımız bilgileri başkalarının söyledikleriyle kıyaslıyoruz. Orijinal hiçbir şey yok. Yalnızca tekrar ediyoruz, tekrar ediyoruz, tekrar ediyoruz. Ve biri bize, "düşünce nedir, düşünmek nedir?" diye sorduğunda yanıt veremiyoruz.
Bir öğretmen öğrencileriyle her sabah iyilik, güzellik ve sevginin doğası üzerine konuşuyordu. Bir sabah, tam konuşmasına başlarken, pencere pervazına bir kuş kondu. Bir süre şakıdı ve uçtu. Öğretmen öğrencilerine şöyle dedi: "Bu sabahki konuşma sona erdi.
Varızdır ama kaderimizde yazılı olan biçimi henüz almamışızdır. Tepeden tırnağa olasılığızdır, henüz gelmeyen şeyin örneğizdir. Ama şimdi hepimizin insan olarak görevi: Yumurtayı yeniden tek parça haline getirmek.
