•Eskiyi özlüyor insan, geçmişi, geçmişteki insanları, yaşanan güzel anıları.
İnsanların hayatına girdiği o ilk anı özlüyor insan, sonrasında neler yapabileceğini bilemeden hayatına aldığı o anları.
Eskiyi bu yüzden sevmiyor muyuz zaten?
Dalıyor uzaklara, hiç olmayacak yerlere ve belki de hiç ait olmadığı yerlere.
Ne diyordu eskiler;
"Kalp neredeyse insan oraya muteberdir" diye.
Yani bizler hep ait olmadığımız yerlerdeyiz.
Ya sonra? Keşke'ler başlıyor 'iyi ki'ler dururken, cümleler yarım kalıyor.
İç muhasebesi yapmak isterken yüreği sızlıyor, kalıyor orda kıpırdayamıyor..
“Aslında insanın canımı en çok acıtan şey; hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır"..
Demem o ki,
Bağ kurduğu her şeyle sınanıyor insan.
Öyle yada böyle..🥀🖇