UMUT. Dört harfli, iki heceli basit bir kelime gibi gözükse de içinde milyonlarca acıyı, en hüzünlü anları ve daha nicesini barındırır. Herkes mutlu bir kelime olarak görür onu, oysa o kapkaranlık bir odada kibrit çöpüdür. Az da olsa ışık yayar, yol gösterir. Sonra kibrit çöpü söner. Umut da böyledir. Sen onu kullanmayı bilirsen o ufacık ateşle daha büyük bir ateş yakabilir, etrafını aydınlatabilirsin. Yeterki sen imkânsızlığın içinde imkânı bul. Yeter ki sen umudunu kaybetme.
Dediler ki ölenle ölünmüyor. Bilmediler ki ben tüm yaşlarımı toprağın altına koydum. Dediler ki umut her zaman vardır. Görmediler ki ben umudumu dar ağacına astım. Anlamadılar ki ben kendimi bir gün doğumunda idam edeceğim
Sürekli gülen insanların yüzüne iyi bakın, onların hayatının bir panzehiri yoktur. Yüreklerindeki acı, çoktan zehirlemiştir onları zaten.
Yine bol bol altını çizdiğim bir kitapla karşınızdayimÖncelikle yazarımız @mecazzzkadinn'a teşekkür ediyorum bu güzel kitap için.Kitap son derece akıcı bir dille yazılmış. Elinize aldığınızda oyalanmadan kısa bir süre de bitirebiliyorsunuz.Kitapda yine begendigim şeylerden biri de söz sanatlarının iyi kullanılmış olmasıydı.Okurken kendinizi bulabileceğiniz, karakterlerin yerine kendinizi koyup bazen güleceğiniz bazen de hüzünlenip ağlayacağınız bir kitap.Ben kitabı her yönden güzel buldum.Asiva güçlü durmak için savaşıyorken bir yandan da hayatın onun için hazırladığı sürprizlerden habersizdi.Asiva güçlü kadındı.Kitabın sonunda "Yazarın Anlatımından" başlığıyla yer verdiği son söz de çok duygulandım. Bizlerin sesine kulak veren sessiz kalmayan bir yazarımız daha var.Yine beni etkileyen kitaplardan biri oldu.
