Ve potengi nehrinde yüzüyormuş gibi sallıyordum kollarımı. Dikkatli kulaçlarla koğuşun içinde gidip geliyordum. Bir keresinde peder Luiz’in odasında olduğumu bilmiyordum ve nefis bir atlayış yapmıştım. İki yüz metre serbest yüzmeye hazırlanıyordum ki kapı açıldı ve peder Luiz beni suçüstü yakaladı. Kahkahası beni olduğum yere mıhladı.
“Ne yapıyorsun tarzan?”
“Hiç biraz yüzüyorum.”