Balzac'ın kitaplarındaki bu genç insanların ilk öğrendiği şey acımasızlık kanunudur. Çok fazla olduklarını bilirler ve -bu imge en sevgili kahramanı Vautrin'e aittir- bir kavanoza kapatılmış örümcekler gibi birbirlerini yiyip yok etmek zorundadırlar. Kendi gençliklerini döverek elde ettikleri silahı da deneyimin yakıcı zehrinde eritmek zorundadırlar. Sadece ayakta kalan haklıdır.