Gitmeye ihtiyacım var; yönün, şehrin, kasabanın, iklimin hiç önemi yok; sadece gitmek, gittikçe unutmak ve unuttukça gitmek; bazen hatırlamak, hatırladıkça kendime yönelmek, kendimi buldukça güçlenmek; bazen ise susmak; susarken kendime bağırmak ve ruhuma sormak; neden?
Dünyanın en güzel şiiri hangisidir, o şiiri kim yazmıştır bilmem. Ama ben, dünyanın en güzel şiirini gözlerinde okudum, sesinde duydum, yüzünde gördüm. Sana şiirim dedim. Konusu hasret, kokusu sevda.
Bazen, aradığımızı bulmanın bedeli, onun dışında kalan herkesi kaybetmek olur. Yalnız kalmışızdır ama onunla kendimizi kalabalık hissettiğimiz için bu yalnızlığı önemsemiyoruzdur. Kader bu ya işte, günün birinde o çok sevdiğiniz ve uğruna kendinizden geçtiğiniz, sizi terk eder. Ve gerçek yalnızlık işte o zaman başlar. Hem o yoktur, hem onun gidişiyle götürdükleri.