döne
@dne42
Şimdi düşün; onu (güneşi) odunsuz, gazsız daimî ışıklandıran Kadîr-i Zülcelalin haşmetine, hikmetine, kudretine Güneşin zerreleri adedince SÜBHANALLAH, MÂŞÂALLAH, BÂREKELLAH, LÂ İLÂHE İLLÂ HU de. Asa-yı Musa
Sohbetlerinden Kesitler (Münir Derman (k.s.))
İslâm nurdur evladım…
Nur, nur, nur…
Nurun tabiatı şudur:
Güneş ışığı pisliğe de vurur, güzele de vurur, baklavaya da vurur.
Ama vurunca kirlenmez.
Pislik güneşi kirletmez, güneş pisliği ortaya çıkarır.
İslâm da böyledir oğlum.
Her yere vurur ama kirlenmez.
Onun için Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem buyurmuştur:
“Ben ilmin şehriyim, Ali de onun kapısıdır.”
(Ene’l-medînetü’l-ilmi ve Aliyyün bâbuhâ)
Bu hadis yanlış anlaşıldığı için ümmet birbirine girmiştir.
Biri demiş ki “peygamberlik Ali’nindi”,
öteki demiş ki “yok şöyleydi”,
öbürü demiş ki “böyleydi”.
Hiçbiri anlamamıştır evladım.
Bu söz ne saltanat davasıdır,
ne makam kavgasıdır.
Bu sözün mânâsı şudur:
Resûlullah “Ben Medîneyim” derken,
“Ben hakikatin merkezindeyim” diyor.
“Ali kapıdır” derken de,
o merkeze girmenin edebini gösteriyor.
"Şeytan kimlerin yüzünü okşar?"
İnsan hata yapar, günaha düşer; bu insani bir zaaftır. Ancak öyle bir an gelir ki, işlenen günahlar artık kişiyi rahatsız etmemeye başlar. İşte o tehlikeli eşikte, kul artık şeytanın açık hedefi haline gelmiştir. Şeytan, ibadetten uzaklaşan, tövbeyi erteleyen ve günahı normalleştiren kimselerin adeta "yüzünü okşayarak" onlara sahte bir huzur ve gaflet hissi verir.
Rabbimiz Kur'an-ı Kerim'de bizleri şöyle uyarır:
📖 "Şeytan onları istila etmiş, onlara Allah'ı anmayı unutturmuştur..." (Mücadele, 19)
Manevi tuzakların farkına varmak, şeytani hileleri bozmanın ilk adımıdır. Eğer kalbinde bir huzursuzluk hissediyorsan, bil ki o bağ henüz kopmamıştır ve tövbe kapısı ardına kadar açıktır.
⏱️ Yarın çok geç olmadan, bugün bir adım at!