İmtihanların bir diğer nedeni sevgili peygamberimiz kelâmı ile şöyle anlatılmıştır,
“Şayet kula Allah katında, ameliyle ulaşamayacağı bır derece takdir edilmişse Allah onu bedeni, cocuğu veya malı ile imtihan eder. Sonra da Allah, kendisine takdir edilen dereceye ulaşması için ona sabır verir” (Ebu Davud, Cenaiz, 1)
Eğer yalnızca hedonist bir dünyada yaşıyor olsaydık birçok şeyi düşünme ve üzerine kafa yorma zahmetinde bulunmazdık. Acı bizi geliştirir, büyütür ve o gelmeden önceki hâlimizdeki çiğlikten eser bırakmaz.
Hz. Muhammed kendisine peygamberlik gelince yeri geldi en yakınları dahi ona inanmadı. Özellikle amcaları doğru yolu bulamadığı iç okadar üzülüyordu ki. Bir gün Yaradandan konu ile ilgili ayet geldi, “Eğer buna karşı yine yüz çevirirlerse ey Rasülüm, senin üzerine düşen ancak açık bir tebliğdir. (Nahl/82) Yani biz de çevremizdekilere içinde bulundukları hatayı ancak söyleyebiliriz, en fazla uyarabiliriz.
“Kişi değişemiyorsa, çevresindeki insanları da değiştiremiyorsa ne yapsın...?”
“Olduğu gibi kabul etsin,...?
“Ya o zaman da mutsuz oluyorsa?”
“Elinden geleni yaptıktan sonra dua etsin. Kişileri değiştirmek, düzeltmek bizim işimiz değil zira?