Yazar:
Funda Uçuk Er
Editör:
Tuğba Coşkuner
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
208
Basım Tarihi:
Mayıs 2020
Yayınevi:
Cezve Kitap Yayınları
ISBN:
9786052297698
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sen hayatım altüst oldu dersin ama bir bakarsın hazine harabenin altında imiş.1000Kitap
Kitabın kapağı bizi bu sözlerle karşılıyor. Ve üç kitaptan oluşan bir serinin başlangıç noktasından bildiriyorum. Böyle başlangıca can kurban diyesim geliyor çünkü hayatıma olumlu katkıları olan kitaplar serisine adını yazdırdı :) Kitap aynı zamanda yazarla tanışmama vesile oldu. Ve iyi ki tanışmışım dedim. Kaleminin güzelliği ve değindiği konular öyle güzeldi ki bir dergahta sohbete katılmışım hissiyatı verdi.
Konusunu kısaca açıklayacak olursam:
Ömer bir iş yeri sahibidir. Zeynep de orada işe başlar. Birbirlerini severler ve bir yuva kurarlar. 2 tane de çocukları vardır lakin evliliklerinde aşamadıkları sorunlar ortaya çıkar. Bir çıkmaz sokağın içine düşen Zeynep çareyi evinden uzaklaşmakta bulur ve annesinin yanına gider. Derviş Dede işte tam da burada ortaya çıkar. Karakter olarak onu okumak öyle güzeldi kii. Keşke benim de hayatımda bir Derviş Dede olsa dedirtti. :)
Biraz Derviş Dede'den bahsedeyim :) Beni böylesine etkileyen bir karakteri anlatmazsam inceleme eksik kalır.
Derviş Dede kendi halinde yaşayan, gönül gözü açık ve karşısına gelen kişinin hangi konuda derdi varsa oraya merhem süren bir Allah dostudur. Ayetlerle, hadislerle ya da tasavvuf ilmiyle insanı düşmüş olduğu dipsiz kuyulardan çekip çıkarır. Kapısına gelen kişiye kelâma geçmeden önce gül şerbeti ikram etmesi de beni etkileyen başka bir konuydu. Evinin bahçesi bile insana öyle huzur veriyordu ki okurken kendimi oraya gitmiş de Zeynep'le beraber onu dinliyor gibi hissediyordum. Hâl diliyle birleşen bütün bu anlattıklarım Derviş Dede gibi harika bir karakteri ortaya çıkartmış.
Sözün özü tasavvuf ile harmanlanan bir konu basit bile olsa sizde yepyeni ufuklar açıyor ve kendi dünyanızdaki olaylara bile bakış açınızı değiştiriyor. Altını çizdiğim satırlar zihnimin en güzel köşesine yazıldı ve ihtiyaç
Hiçbir şey göründüğü gibi değildir! Bugün hayat veren su, yarın sizi boğabilir. İyileşmek için önce hasta olmak gerek. Aşk, etinden topuğuna kadar işlenmiş bir nasırdır. Ya canın acıya acıya adım atacaksın ya da canın acıya acıya söküp atacaksın... Bir gün seni sevmekten öleceğim ve sen bunu asla öğrenemeyeceksin... 
Huşu Ağacı Yazarın dili ve vermiş olduğu mesajlar güzel lakin, kurgu çok basit. Klasik yaz dizileri gibi. Ben kitabı çok sevemedim. Keyifli okumaları, kitapla kalın... Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu. Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum... Hep yanlış kapının önünde yanlış anahtarla durdum. Hayatım alt üst oldu, derken meğer hazine harabenin altında imiş. Leyla' mı ararken Mevla'mı buldum... Hakikat yolu aramakla bulunmaz. Ama bulanlar da ancak arayanlardır... Oysa Herkes öldürür sevdiğini. Kimi Bir bakışı ile yapar bunu, kimi dalkavukça sözler ile... Oskar Wilde...
Huşu Ağacı Yazarın dili ve vermiş olduğu mesajlar güzel lakin, kurgu çok basit. Klasik yaz dizileri gibi. Ben kitabı çok sevemedim. Keyifli okumaları, kitapla kalın... Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu. Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum... Hep yanlış kapının önünde yanlış anahtarla durdum. Hayatım alt üst oldu, derken meğer hazine harabenin altında imiş. Leyla' mı ararken Mevla'mı buldum... Hakikat yolu aramakla bulunmaz. Ama bulanlar da ancak arayanlardır... Oysa Herkes öldürür sevdiğini. Kimi Bir bakışı ile yapar bunu, kimi dalkavukça sözler ile... Oskar Wilde...
"Bencileyin bir aciz Zeynep kuldum
Hep yanlış kapının önünde yanlış anahtarla durdum
Hayatım altüst oldu, derken meğer hazine harabenin altında imiş
Leyla'mı ararken Mevla'mı buldum."
s.164
Alıntıdan da anlaşılacağı üzere ilahi ve beşeri aşkın iç içe işlendiği bir kitap. Beşeri aşk kısmı çok sıradan, hemen her dizide karşımıza çıkacak cinsten. Zengin, yakışıklı, nahif, genç patron ile kendi ayakları üzerinde duran, ne istediğini bilen, güzel çalışanı arasında atışmalarla başlayıp devam eden aşk...
Kitap, ana karakterler Zeynep ve Ömer'in ağzından yazılmış. Anlatıcı ikisi arasında değişip duruyor ve geçmişle günümüz arasında sık sık git gel yapılıyor.
Evliliklerinde ayakları taşa takılıp tökezleyince kafasını dinlemek için baba evine giden Zeynep'in yolu beşeri aşka çıkıyor. Derviş Dede ile olan sohbetleri sayesinde tasavvuf ve İlahi aşkla tanışıyor. Zaten bildiğimiz ama hayat koşturmacası içinde unuttuğumuz önemli değerleri hatırlatıyor. İlahi aşk herkesin anlayabileceği kadar basit bir dille ele alınmış ve büyük ihtimalle insanları çok sıkmamak adına beşeri aşkla harmanlanmış.
3 kitaptan oluşan serinin ilk kitabıydı Huşu Ağacı. Diğerlerinde tasavvuf yönünün biraz daha ağır basmasını umut ederek seriyi okumaya devam...
Huşu ağacım:)
Roman okumayı sevdiğimi söylemiş miydim:) Hele ki akıcı ise tadından yenmez.. Yazarın kurgusu güzel ve üslubu nahif.
Hayatta yaşadığımız kötü olaylardan ders çıkarmamızı sağlayacak bir kitap niteliğinde.
Kendi hayatımızı aslında kendi ellerimizle yokuşa sürdüğümüzü anlatıyor kitabında.
Bu gerçekten öyle değil midir?
Düşünce bizi kaldıracak bir el arayacağımıza öncelikle biz olalım kendimizi kaldıran.
Kitaptan alıntı:
Ünlü bir Kızılderili atasözünün dediği gibi "Kartalı vuran, kendi tüyünden yapılmış okmuş," bazen..
Ben kitabı sevdim, yazarın üslubunu sevdim, kurgusu güzel, hoş, nahif.
Okunası çerez tadında bir kitap..
Sevgiler..
Kalbini Yanına Alıp Susmak İsteyenlere...Edebiyat
Bazı kitaplar vardır; sadece okunmaz, adeta bir sükûnet hapsi gibi ruhu kuşatır. Funda Uçuk Er, Huşu Ağacı ile bize bir hikâyeden fazlasını, kelimelerden örülmüş bir sığınak sunuyor. Yaklaşık bir aydır bu ağacın gölgesinde soluklanıyorum ve söyleyebilirim ki; son sayfayı kapattığımda içimde yankılanan tek şey, derin bir zarafetin bıraktığı o eşsiz huzur oldu. Kitap, aceleci dünyanın gürültüsünü kapının dışında bırakıp, insanı kendi içsel sessizliğiyle tanıştırıyor.
Yazarın dili o kadar duru, o kadar şiirsel ki; cümleler arasından süzülen hüzün bile can yakmıyor, aksine bir şifa gibi ruha dokunuyor. İnce bir sızıyla başlayan, fakat sonunda okurunu kendi “huşu”suna davet eden bu anlatı, karakterlerin iç dünyasındaki o kırılgan ama vakur duruşu muazzam bir estetikle harmanlıyor. Kitapta geçen şu satırlar, aslında eserin kalbindeki o büyük uyanışı ne kadar da güzel özetliyor:
"Esasen hayat zannettiğimiz kadar zor ve çetrefilli değilmiş. Bazen kendi hayatımızı kendi ellerimizle yokuşa süren bizzat kendimiz olabiliyormuşuz. Başımıza gelen talihsizlikler konusunda etrafta suçlu aradığımız parmağımızı kendimize çevirmek yapılması gereken ilk işmiş mesela..."
Okurken her satırın altını çizmek, her duyguyu kalbin en korunaklı köşesine saklamak istiyorsunuz. Bu kitap; hızın ve tüketimin övüldüğü bu çağda yavaşlığın, inceliğin ve derin hissetmenin ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatan bir başucu eseri. İnanıyorum ki; “Bazı yaralar çiçek açar, yeter ki doğru bahçıvanı bulsun.” İşte bu kitap, o yaralara doğru bahçıvanlık yapacak kadar şefkatli bir dokunuşa sahip. Eğer ruhunuzun bir köşesinde hâlâ bozulmamış bir çocukluk ve bir parça masumiyet varsa, bu ağacın dalları sizi de saracaktır.
Huşu Ağacı, kendinden bir şeyler bulmak değil, kendine geri dönmek isteyen herkes için zarif
Funda Uçuk Er, Huşu Ağacı ile bize bir hikâyeden fazlasını, kelimelerden örülmüş bir sığınak sunuyor. Yaklaşık bir aydır bu ağacın gölgesinde soluklanıyorum ve söyleyebilirim ki; son sayfayı kapattığımda içimde yankılanan tek şey, derin bir zarafetin bıraktığı o eşsiz huzur oldu. Kitap, aceleci dünyanın gürültüsünü kapının dışında bırakıp, insanı kendi içsel sessizliğiyle tanıştırıyor.
Yazarın dili o kadar duru, o kadar şiirsel ki; cümleler arasından süzülen hüzün bile can yakmıyor, aksine bir şifa gibi ruha dokunuyor. İnce bir sızıyla başlayan, fakat sonunda okurunu kendi “huşu”suna davet eden bu anlatı, karakterlerin iç dünyasındaki o kırılgan ama vakur duruşu muazzam bir estetikle harmanlıyor. Kitapta geçen şu satırlar, aslında eserin kalbindeki o büyük uyanışı ne kadar da güzel özetliyor:
"Esasen hayat zannettiğimiz kadar zor ve çetrefilli değilmiş. Bazen kendi hayatımızı kendi ellerimizle yokuşa süren bizzat kendimiz olabiliyormuşuz. Başımıza gelen talihsizlikler konusunda etrafta suçlu aradığımız parmağımızı kendimize çevirmek yapılması gereken ilk işmiş mesela..."
Okurken her satırın altını çizmek, her duyguyu kalbin en korunaklı köşesine saklamak istiyorsunuz. Bu kitap; hızın ve tüketimin övüldüğü bu çağda yavaşlığın, inceliğin ve derin hissetmenin ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatan bir başucu eseri. İnanıyorum ki; “Bazı yaralar çiçek açar, yeter ki doğru bahçıvanı bulsun.” İşte bu kitap, o yaralara doğru bahçıvanlık yapacak kadar şefkatli bir dokunuşa sahip. Eğer ruhunuzun bir köşesinde hâlâ bozulmamış bir çocukluk ve bir parça masumiyet varsa, bu ağacın dalları sizi de saracaktır.
Huşu Ağacı, kendinden bir şeyler bulmak değil, kendine geri dönmek isteyen herkes için zarifKesinlikle tavsiye ederim...Edebiyat
İlk başta şunu söylemek istiyorum gerçekten çok güzel bir Eser,
Konusu ise psikolog zeynep ile İş adamı Ömer birbirlerine olan aşklarını anlatır ve evlenirler,
Lakin gelin Kaynanana tartışması yüzünden boşanmanın eşiğine gelir ve birbirinden uzaklaşırlar ve bulunduğu yerde tasavvuf ehli bir dervişle karşılaşana kadar devam eder ve derviş dede sayesinde tekrar evliliklerini kurtarır,
Evliliğin önemini anlatan bir gerçek hayat hikayesi anlatılıyor ve bol bol Hz.Mevlana sözlerinden istifade edilerek hikaye edilmiştir...
Ah ZeynepDuygu ve Düşünce
Uzun süredir roman türü kitap okumuyordum . Yorumlara bakarak yazarın kitap serisine başladım. Ve saatler içinde kitap bitti . Ben ba-yıl-dım Yüzümde tebessümle , kitabın içinde kitabı yaşayarak okudum . Siz seversiniz sevmezsiniz bilemem bu zevk meselesi ama romanın başlangıcı, dili , akıcılığı, yazarın olumlu aktarımları ... Asla boş bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Yazarı ilk kez okuyorum ve gayet başarılı olduğunu düşünüyorum. Ben her şeyden önce samimiyet ararım ve bu kitap benim için öyle samimiydi ki 🩷 Koşarak diğer kitaplarına ...
HUŞU AĞACI
“Ancak biz insanoğlu içimizden geleni yapmakta pek mahir değildik. Gururumuz başrolde olunca kalp sesini iyice kısar, ego konuşurdu.”
“Esasen hayat zannettiğimiz kadar zor ve çetrefilli değilmiş. Bazen kendi hayatımızı kendi ellerimizle yokuşa süren bizzat kendimiz olabiliyormuşuz. Başımıza gelen talihsizlikler konusunda etrafta suçlu aradığımız parmağımızı kendimize çevirmek yapılması gereken ilk işmiş mesela.”
“Kulları ıslah etmek bizim görevimiz değil, insanoğlu Allah’ı oynuyor ancak bu kimseye düşmez.”
Zeynep ve Ömer’in hayatına Derviş dedenin güzel öğütleri eşliğinde ders içerikli dokunuşlar yapılmış. Keşke her birimizin hayatında bir Derviş dede olsa diyorum. Bu eser sadece bir roman değil tasavvuf tarzında olan ve okuyucusunun ruhuna usulca dokunan bir kitap olmuş. Kendinizi iyi hissetmediğiniz anlarda yazarımızın eserlerini okumalısınız derim. Zeynep Derviş dede ile konuştukça, onlar anlattıkça sadece Zeynep değil bizler de kendimize dersler çıkarıp davranışlarımıza da yön verebiliriz. Farklı bakış açısı ile bakmayı öğretiyor bu eser. Her şeyden önce mücadele gerek. Bir sorun olduğunda hemen kestirip atmamamız gerek. Karşıdaki kişinin de ne psikolojide olduğunu bilmediğimiz için bir de onun açısından da bakıp ona göre karar vermeliyiz. Öyle ki haklı olduğumuzda gurur ön planda olup astığımız astık, kestiğimiz kestik oluyor. Kendimize de karşımızdakine de bir çıkar yol bırakmıyoruz. Hem biz hem o acı çekiyor ve böylelikle hayatı iki tarafa da zindan ediyoruz. O yüzden eğitim şart. Bunu her zaman söyledim yıllarca, bireyler evlenmeden, çocuk sahibi olmadan eğitimler almalı diye... Artık bu yapılmaya başlanmış ama uygulayan ne kadar insan vardır bilinmez. Biz insanoğlu acı çekmeyi seviyor muyuz yoksa?
Yazarımız ile fuarda tanışmış olmak benim için
Ruha iyi gelen kitaplar vardır. Ne zaman, nerede sizi bulacağını bilemezsiniz ama tesadüf diye bir şey olmadığından o kitabın sizi bulmasının da bir nedeni vardır, anlarsınız. Okurken ufkumu açan , bana değer katan kitapları bir ayrı seviyorum, hayatın çok içinden, her gün şahit olduğumuz bir konu çok akıcı, basit, yalın bir dille anlatılmış. Satır aralarında anlatılmak istenen mesaj Derviş dedenin ağzından, satır arasına gerek kalmadan çat çat dile dökülmüş.
İnsan bazen yolunu kaybettiğinde böyle bir akıl hocasına ihtiyaç duyuyor. Neyseki bu açığı kapatacak bu tarz kitaplar var. Altı boş koca koca cümleler kurmadan, ruha dokunan, lezzetli bir kitap özetle. Keyifli okumalar
Yaz dizisi tadında bir hikayeye sahip olduğu için sevemedim kitabı. Karakterlerin hikaye sonundaki değişimlerini daha net gösterebilmek için başında bu kadar sığ ve sivri kişilikler vermek gerekli miydi? Ben beğenmedim kitabı. Cezve Kitap'tan çıktığı ve Tuğba Coşkuner'in adı geçtiği için merak etmiştim ama umduğumu bulamadım. Kitapta sevdiğim her söz ünlü filozofların alıntısı ve ayetlerdi. Yazarın kaleminden dökülen sözlerin hiçbiri benim kabıma damlamadı. Yalın ve öngörülebilir aşk hikayesi sevenler okuyabilirler, onlara tavsiye edebilirim.
