Her düşünce kişinin ruhunun iç yansımalarının , gelgitlerinin , derin iç çekişlerinin , zaman zaman çatışmalarının ve ideallerinin es(-e,-i)ridir . Aslında kendimi kendime anlatıyordum başkalarına anlatıyormuşcasına
Descartes "Düşünüyorum o halde varım " cümlesiyle şüpheden kurtuldu . Bizler de insani varlığımızı kanıtlamak istiyoruz : 'Varım o halde düşünmek ve okumak durumundayım ' .
İnsan çıkarı için her şeyi boyunduruk ve zorbaca tahakküm altına alabileceği düşünülüyordu ve öyle de oldu . Diğer her şeyin kendi etrafinda toplanan ve güç merkezi olma isteğinin sonucu olarak tüm var olanları köksüz ve alabildiğine kendisi olmaktan söküp kopararak yetim ve öksüz bıraktı ve en nihayetinde "Ben her şeyim ve benim verdiğim kararlara herkes boyun eğecek " sözünü kendisine düstur ederek kendisini hakikatsiz bıraktı .O , artık tüm yıkıcılığıyla hiçbir şeyi yeşermediği gibi yeşermesine de müsaade etmiyor .Sonunda bir anlık da olsa uykusundan uyanıp da biz ne yapıyoruz , bunca yok ediciliğin amacı ne sorusunu dahi sormaya "zamanı yok " çünkü o , güç zehirlenmesi yaşadı kendi sonunu hazırlayarak .