İnsan hayatı başa saramıyor, aldığı kararlarla yaşamak zorunda. -57
Sybille Bedford bir yerlerde şöyle yazmıştı: İnsan gençken kendini bir bütüne, insanların temel ilkelerine bağlı hissetmez, insan gençken bir sürü şey dener, çünkü hayat bir genel prova gibi algılanır, perde gerçekten açıldığında değiştirilebilecek bir prova gibi. Ama gün gelir perdenin her daim açık olduğu kafasına dank eder. Sahnelenen, oyunun kendisidir. -217
Geceleri yolladığım o öfkeli mesajlardan dolayı pişmandım. Sabah uyandığımda pişmanlık hissediyordum, gece neler yazdığımı düşününce panikliyordum, ancak Astrid'in bunları okuyup ya da okumadan göz ardı etmesine de bozuluyordum, çünkü bu öfkeli gece mesajları en gerçek olanlardı ve bana doğruyu söylemenin yasak olduğu, doğruyu söylersem cezalandırılacağım öğretildiği için onları yazdığıma pişman oluyordum.
Asrtrid öfkeli e-postalarımı okumadan sildiğini yazıyordu ve haklıydı, anlaşılır bir şeydi yaptığı ancak bu, Astrid'in yazışmalarda meselenin özünü hiçe sayması, bu konuda ya da belirttiğim gerekçeler hakkında asla yorumda bulunmaması, bu dev öfkenin nereden kaynaklandığı konusunda hiç kafa yormaması benim hayal kırıklığına uğramamı, reddedilmiş hissetmemi engellemiyordu.