Öncelikle, yazarın bilerek mi yaptığını bilmediğim ama gerçeklerin gün yüzüne adeta ilahi bir rahmet olarak yağmurla ortaya çıkmasından duyduğum memnuniyeti belirterek başlamak istedim. (Mahkeme-i Kübraya bırakmamış Rahman ve Rahim olan.)
Ahmet Ümit her zamanki gibi son ana kadar odağı masum birinin üstünde tutup asıl suçluyla ilgili hiçbir şüphe oluşturmadan okuyucuyu seçeneksiz bırakmayı başarmış. (kandırmış demek fazla sert olacak) :)
Bu yöntem, tek kitap özelinde bir sorun gibi görünmese de diğer kitaplarda bütün hikaye boyunca şüpheli olarak görülenlerin masum olduğuna dair bir spoiler olduğu tartışılmaz.(yazarın işini kolaylaştıran bir yöntem)
Ayrıca, bir başka olan memleketimizin güncel konularını işlemesi buruk bir tebessüm oluşturuyor okuyucuya.
Olay kurgusu ve detaylar zekice.
Not: Son akla gelen şıkkı işaretleyin