Caner
@drcanerb
"Tiyatro bitti. Beklemeye lüzum görmüyorum."
Zavallı çocuk beni görmeyeli neredeyse bir yıl olacak. Yüzümü, konuşmamı, sesimi unuttu. Demek yaşamak istediğim istediğim tek yer olan o hafızadan şimdiden silindim. Nasıl olur? Şimdiden baba değildim! Çocukların dilinde sık kullanılan, çok hoş ve masum olduğu için yetişkinlerin ağızlarına alamadığı o "Babacığım!" sözcüğünü duyamamaya mahkum olmak!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gözlerim duman içinde kalmışım gibi yanıyor. Dizlerim ağrıyor. İki saat kırk beş dakika sonra iyileşeceğim.
-Peki o halde, ne düşünüyorsunuz?
-Bu akşam hiçbir şey düşünemeyeceğimi.
Kalın sesini yumuşatarak bana kahvaltıda ne istediğimi sordu. İçim ürperdi. O gün gelmiş miydi?
O gün gelmişti!
İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar. O halde durumumda nasıl bir değişiklik oldu ki?