Bir davranışın doğada yaygın biçimde bulunduğu gerçeği, normalde o davranışın ahlâken doğru olduğunu ispatlamak için yeterli değildir. Bir örnek verecek olursak, zorlama yoluyla cinsel ilişki doğada sıkça karşılaşılan bir durumdur. Muhtemelen genetik eksiklikleri nedeniyle dişiler tarafından seçilmeyen erkeklerinin arasında bizim "tecavüz" olarak adlandırdığımız davranış yaygın olarak görülmektedir.
Reklam
Tüketiciler olarak hayvan katliamından ve onlara uygulanan eziyetten sorumluyuz. Yaptığımız hiçbir şeyin bir fark yaratmayacağını düşünmek kolaydır; fakat acizlik hissi aslında değiştirebi leceğimiz bir şeyi değiştirmeyi reddetmek için bir mazeret haline gelebilir. İşin doğrusu, eylemlerimiz ne endüstri ne de arkadaşlarımız ya da ailemizin dikkatinden kaçar. Tüketim tercihlerimizi inceleyerek ve yeni tercihler yaparak hayvan sömürüsüne ve katliamına verdiğimiz desteği geri çekebiliriz. Devamında da diğerleri bizim neler yaptığımızı gördüğü için tercihlerimiz onları da etkileyebilir ve hayvanlar üzerinde gerçekten de lüzumsuz yere uygulanan şiddete ortak olmamayı tercih eden topluluğu genisletip güçlendirebiliriz.
"Akşam yemeğinden yeni kalktınız, mezbaha kilometreler ötede ne kadar ihtimamla gizlenmiş olursa olsun, ortada suç ortaklığı var."
Biz şiddetin, feryatların, böğürmelerin sebebinin başka bir insan, bir mezbaha çalışanı ya da süt çiftliği sahibi olduğuna; bebek, genç ya da yetişkin hayvanların boğazını kesip canlarını alanların onlar olduğuna inanmaya eğilimliyiz. Tüketiciler bir restoranda tavuk sipariş etmekle korku içindeki yedi haftalık bir pilici ayaklarından asarak boynunu kesmenin arasındaki bağlantıyı duygusal olarak tecrübe etmezler.
Eğer bir izleyici topluluğu işkence seyretmekten zevk alıyorsa ve bu zevki tatmin etmek için para ödemeye hazırsa, o zaman bir piyasa ekonomisinde biri gelir ve izleyiciye istediklerini verir. Aynı prensip hayvan ürünleri tüketicileri için de doğrudur.
Reklam