Yumurtaların kabukları kemiklerden filtrelenen kalsiyumdan oluştuğu için bu kadar sık yumurtlamaları tavukların genç yaşta ağır kemik erimesi hastalığına tutulmalarına neden olur.
Yumurtlayan tavuk iki yaşına ulaştığında, yaklaşık 600 kere yumurtladığı için harap vaziyettedir ve artık "tükenmiş" olarak değerlendirildiğinden ya kesime yollanır ya da ağzı kapalı bir torbada çöpe atılarak ölüme terk edilir.
Reklam
"Dana"olarak da anılan erkek besi buzağıları istenilen etin türüne göre birkaç gün (pek çoğunun göbek bağı henüz düşmemiştir ve kesime hazırlanırlarken çalışanların parmaklarını emmeye çalışırlar) ya da birkaç aylıkken öldürülürler.
Tüketicinin talebini karşılayabilecek sütü üretemeyecek duruma gelip kendi masraflarını karşılayamaz halde olduğunda çiftçi ineği, daha önce erkek buzağılarını yolladığı gibi mezbahaya yollayacaktır. İşin aslı eğer mezbahaya gönderilen, pek çok gebe inekten biriyse mezbahaya son bebeğini de karnında taşıyarak ulaşabilir.
Bir ineğin ortalama ömrü 20-25 yıl olduğu halde, bugün bir besi ineğinin (organik aile çiftliklerinde bile) tekrarlanan hamilelikler ve sürekli süt vermeye zorlanmaktan dolayı tükenmiş bir biçimde mezbahaya ulaştığındaki yaşı dört ile yedi arasındadır. Tüketilen hamburgerin büyük bir bölümü bu bitip tükenmiş besi ineklerinin etinden üretir.
Kendi hallerine bırakıldıkları takdirde anne inek, bebeğini 9-12 ay süresince emzirir. Ayrıca süt çiftliklerinde çalışanların söyle diklerine göre, çiftçiler buzağıları doğumdan hemen sonra annelerinden ayırdıklarında inekler çok büyük acı çekerler. İnekler bazen günlerce böğürürler ve umutsuzluklarıyla ızdıraplarını gayet açık biçimde belli edecek şekilde davranırlar; bu davranışların arasında yemek yemek istememek ve yavrularını son gördükleri yerde dolaşmak sayılabilir.
Ahırdaki diğer inekler eğer izin verilirse bebeğini yeni kaybetmiş ineğin yanında daha fazla zaman geçirir, onu rahatlatmaya çalışırlar.
Bunun da ötesinde genellikle sakin bir hayvan olan inek, buzağısından zorla ayrılmaya çalışıldığında son derece saldırgan ve şiddete eğilimli olur. İneğin bebeğine karşı olan çok kuvvetli hislerinin, memelileri fiziksel anlamda da etkileyen beyin ve sinir sistemlerine ait bir özellik olduğunu göz önüne aldığımızda, bu sayılanların hiç de şaşırtıcı olmadığı görülebilir.
Bir inekten (ya da bir koyun veya keçiden) süt almak isteyen bir çiftçi öncelikle hayvanı gebe bırakmalıdır ve çiftçilerin yaptığı da tam olarak budur. Süt çiftliklerindeki çiftçiler düzenli aralıklarla ve zorla her bir süt ineğini kimi zaman "tecavüz askısı" olarak da adlandırılan bir düzeneğe yerleştirir ve burada zapt edilen inek tohumlanır.
Reklam