Depresyondayken geleceği görebilseydim, o zamana kadar yaşadıklarımdan daha parlak bir hayatın beni beklediğini bilebilseydim eğer, işte o zaman tünelin bir ucu açılır ve ben de ışığa yönelebilirdim belki.
Daha iyiydim. Biraz yıpranmıştım ama o kadarı da olur. Özünde, daha iyiydim. Bir umuda dönüşebilirdim hala. Doksan yedi yaşına kadar yaşayabilir, hala bir avukat, beyin cerrahı, dağcı ya da yönetmen olabilirdim. Vakit vardı. Hala vakit vardı.