"... Her şey değişti! Hem öyle olmalı! Niçin değişti biliyor musun nine? Çünkü insanın yaşayışında şimdi yeni bir kalp var, yeni bir kalp çarpıyor. Çıkarların anlaşmazlıkları bütün kalpleri kırdı, kuduz bir hırs bütün kalpleri kemirdi... Kıskançlık bütün kalpleri ısırdı. Bütün kalpleri irinli yaralar, yalanlar, miskinlikler, hasetler, çirkinlikler kapladı.
" - Her şey değişmiş, her şeyde değişiklik var. Üzüntü değişmiş, zevk değişmiş... Beni yaşatan zevk midir, üzüntü müdür? Bilmiyorum, anlayamıyorum. Öyle bir şey ki anlatacak söz bulamıyorum. "
' O hakkı bana insanlar verdi. Madem ki beni tekmeliyorlar, benim de karşı koymak, yüzlerine gözlerine çarpmaya hakkım var. Bana dokunmazlarsa ben de kimseye dokunmam. Beni istediğim gibi yaşamakta serbest bırakırlarsa ben de, yemin ederim ki kimseye zarar vermeden rahat rahat yaşarım.
" - Tek başına köylere, kentlere gideceğim, halkı ayaklandıracağım, kalksın yürüsün, özgürlüğü ele geçirsin. Doğruyu anlayacak olursa kendine bir çıkış yolu bulabilir. İşte, ben ona dünyada gönül bağlayacak hiç kimse bulunmadığını, insanın yalnız kendi kendine güvenmesi gerekeceğini, yalnız aklıyla davranabileceğini anlatacağım. O kadar!
Dünyada aşağılanma görmemiş insan var mıdır? Ben öyle çok aşağılanma gördüm ki, artık kızmaktan usandım. Onlar başka türlü davranmadıktan sonra ben ne yapabilirim? Aşağılama beni fena halde sıkar, iş görmekten bile alıkoyar, ne yapayım önüne geçilmez ki...
Aşağılamaya karşı dursam vakit kaybederim. İşte, düşündükçe anladım ki, bunların hepsinin kalbi kırılmış! Herkes komşusunun gelip kendisini dövmesinden korkar, bundan ötürü ilk önce o komşusunu döver. Anladın mı nineciğim, yaşam böyledir!...