Eleştirel, cezalandırıcı, temassız, yukarıdan bakan bir ebeveynle yetiştiysek, yani zorlayıcı bir ortamda büyüdüysek, bazı durumlar, bazı sözler, bazı bakışlar, bazı sessizlikler, bizim için neden olmaktan çıkar, tetikleyiciye dönüşür.
Gösterenin her yerde olduğunu (sonuç olarak, yorumlama ve aktarımın her yerde etkili olduğunu) ileri sürmek, (semiyotik olsun olmasın) bu kodlama bileşenlerinin her birinin karşılaştığımız durumlar ve nesneler üzerinde "iktidarı ele alabileceğini bilmemek demektir. Tersine, bir erişim tarzına diğerine nazaran öncelik vermemek gerektiğini, böyle dogmatik bir önceliğin olmadığını düşünüyorum. Öncelik, tam da buna işaret etmesi gereken durumun analizine aittir.
Reklam
“Evde durumlar nasıl?” sorusuna hep, “Bildiğin gibi” dedi.
Bazı kitaplar sadece okumalık değildir; insanın kendine dönüp bakmasını sağlar. Seni Yoran Her Şeyi Bırak, psikoloji türünde olmasına rağmen ağır akademik bir dil yerine hikâyelerle ilerleyerek okuyucusuna önemli farkındalıklar kazandırıyor.
Kitap, Merve ve Selim'in hikâyesi üzerinden manipülasyonun ve narsistik davranışların insan hayatında nasıl izler bıraktığını anlatıyor. Özellikle kişinin duygularının küçümsenmesi, alay konusu edilmesi, suçluluk hissettirilmesi ve zamanla kendi gerçekliğinden şüphe etmeye başlaması gibi durumlar oldukça çarpıcı bir şekilde ele alınıyor.
Yazar, manipülasyonun yalnızca tek bir yüzü olmadığını; farklı şekillerde karşımıza çıkabildiğini gösterirken, bu davranışları fark edebilmek ve kendimizi koruyabilmek için neler yapabileceğimize de değiniyor. Kitap boyunca okur, sağlıklı sınırların önemini ve öz değerini korumanın neden hayati olduğunu keşfediyor.
Seni Yoran Her Şeyi Bırak, sadece narsistik kişilik özelliklerini anlatan bir kitap değil; aynı zamanda kendini ihmal etmeden sevebilmeyi, sınır çizebilmeyi ve ruhunu yoran insanlardan uzaklaşabilmeyi hatırlatan bir rehber niteliğinde.
Bazen iyileşmek, daha fazla dayanmak değil; seni yoran şeyleri bırakabilmektir.
Yürürken belki de fazla düşünmemem gerektiğini geçiyordum aklımdan. Ve fazla program yapmayı bırakmayı. Bütün önemli ve gerçek şeyler ansızın gelivermişti başıma. Eve vardığımda kararımı vermiştim. Teslim olmayacak ama mücadeleye de devam etmeyecektim. En azından bir süre Evren’e güvenerek sabırlı olmayı deneyecektim. Bana planlarını ve düzenini açıklayacağını umuyordum. Kaderimden kalmaktansa oan uymayı deneyecektim. Dalgalarından sakınmaktan vazgeçip onları aşacaktım. Bunca ıstırap nereye ulaştıracaktı beni? Anlamı neydi? Beni alt mı edecekti yoksa o akıntı kurtuluşum mu olacaktı?
Zaman, ona saygı gösterinin dostudur; günü bugün söyleyebilirim. Sabrının karşılığında sana başına gelenden daha geniş ve net Bri görünüm sunar. Kimi zaman hayatın yokunu engellemesinin nedeni canını yakmak değildir; onun senin yolun olmadığını bildirmektir. Yitirdiğin o kişi, o yer, o iş, o hayal, o şeyler, o durumlar ya da hayat tarzı senin geçmişine aittir; kaderine değil. Senin kaderin farklıdır ve sen inatla geri dönemye çalışsan da o seni uyarmaya devam eder.
Sayfa 14
Reklam
Reklam