Bugüne dek bana hep uzaktaki insanlar iyi geldi. Onlar sardılar yaralarımı , Onlar yanımda oldular hep. Mesafeleri önemsemiyordum bu yüzden. Yüreğimle sevmem yetiyordu çünkü. Sonra seninle tanıştım. Sende uzaktaydın ama aptalım ya sana körü körüne bağlandım. Senin tarafımda açılan yaralarımı dahi senin sarmanı bekledim. Sende bana her uzaktaki arkadaşlarım gibi iyi gelirsin sandım. Ama hakdız çıktım. Hemde büyük haksız.. Bu sefer yakınımdakilere sığındım. Benim için önemi olmayan mesafelerden nefret eder oldum. Senin bana "𝐦𝐞𝐬𝐚𝐟𝐞 𝐢𝐥𝐢ş𝐤𝐢𝐬𝐢 𝐲𝐚𝐩𝐚𝐦ı𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦" Dediğin cümledeki kelimelerin hepsine teker teker kinlendim. Bu tamamen kişiyle alakalı bi durum, biliyorum ama üzgünüm. İçimde büyük hayallerle yaşayan beni , sen hissizleştirdin ve seni affetmeyeceğim .