Bazen bir sorunu işaretlerle düşünüyorum, iç sesimi kendime, işaretlerle anlatıyorum. Yani düşünürken kafamda yer alan düşünceleri, işaret diliyle zihnimde canlandırmaya çalışıyorum. Benim dilim ellerim. Benim anılarım ellerimde. Tüm düşüncelerim ellerimde.
Benliğimizin en çok parçası için en fazla mutluluğa dair mantıksal hesaplar söz konusu olabilseydi, hayatımızın hangi alanlarında kavramanın hangi alanlarında kavramamanın bize istediğimiz yaşamı sunacağını ölçüp biçebilirdik. Ve muhtemelen önemsediğimiz pek çok alanda ikisinden de birazına ihtiyaç duyduğumuzu keşfederdik. Fakat vurguyu kavrayamamaya kaydırırsak veya kavramaya çalışmanın bizi neden deneyimlemekten alıkoyduğunu ortaya koyarsak-tuhaf olsada şu gerçeğin açığa çıktığını düşünüyorum: Tüm yetkinliğimiz ve özgüvenimiz kavramakla ilgili.
9/10
2026 15. kitabı
Çok severim zencefilli çöreği olsa da yesek şimdi:))
"Yaşamını sadece zencefilli çörekle beslenerek sürdüren bir insanın mizacı nasıl olur diye düşünüyorum.
Zencefilli çörek, ana maddesi, ona tadını veren şey zencefil olduğundan böyle anılıyor. Peki zencefil nasıl bir şey? Sert, çeşnili bir şey. O halde Bartleby de sert ve çeşnili biri olmalı.
Hayır, hiç de öyle değil.."
