Tek Renk
Bir zamanlar rengârenkti dünya,
şimdi tek bir renge dönmüş gibi.
Gökyüzü aynı, insanlar aynı
ama başka bir yerden bakıyor insan hayata.
En güzel melodiler vardı içimizde,
şimdi her nota bir çığlık gibi.
Sanki kalp bir enstrüman
ve kimse akort etmiyor.
Geçmeyecek sanılır bazen bu hâl,
bu ağırlık, bu sessiz fırtına.
Belki de öğrenmek gerekir
onunla yürümeyi, onunla nefes almayı.
Ama hâlâ fırça durur bir elde,
renk yok gibi görünse de.
Çünkü bilinir:
Renk kaybolmaz,
sadece yorgun düşer bazen.
Esengül Geçer