Erdinç
@e_yldrmckr
çözemeyiz, de, bu güdük bilinç, bu sığ yürek, bu ezbere yaşamla.
paü - ell
1 Şubat
254 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Fransızlar neden insan gibi konuşmaz ki?
I had already read The Adventures of Tom Sawyer before, and Huckleberry Finn was one of the characters in that book. Because of that, I became curious about him and wanted to read Adventures of Huckleberry Finn as well.
After I started reading, I realized that I really enjoyed the humorous style of the book. The language and the dialogues made the story more interesting and enjoyable for me.
Adventures of Huckleberry Finn was published in 1884 and is considered one of the major works of American Realism. Unlike Romantic literature, Twain focuses on ordinary people, realistic language, and social problems. Through Huck’s journey, the novel reflects important issues of 19th-century American society such as racism, slavery, violence, religious hypocrisy, and social inequality. Twain also satirizes romantic adventure stories, especially through the character of Tom Sawyer.
The novel follows Huck Finn, a young boy who escapes from his abusive father and travels along the Mississippi River with Jim, an escaped enslaved man. During their journey, they meet many different people and experience both humorous and serious situations. Through these adventures, Huck begins to question society’s values, racism, religion, and morality.
Huck also starts to test the religious teachings of Miss Watson and Widow Douglas. He does not fully accept everything that society and religion teach him, and throughout the novel he tries to understand what is morally right by himself.
Mark Twain mainly criticizes romanticism and unrealistic adventure stories. Tom tries to behave like the characters in books, while Huck thinks more realistically and questions these ideas. Through this contrast, Twain makes fun of romantic ideals that are disconnected from real life. Whether everything we learn
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yanacaksınız
Nasıldı diye sorarsanız Olduğu Kadar'dı. Kitabın başındaki manifesto kısmını ve ilk bölümleri beğendim. Absurd durumlara düşen Suat ve Halil adlı iki karakterin İstanbul'da başlarına gelen olaylara tanık oluyoruz. Olay örgüsü zayıf olsa da yer yer sürükleyici olmuş :) 14 yıl önceki Feyyaz Yiğit'in yazdığı şeyler olarak görürsek zamanına göre iyi bence. Kitap sıcak ve samimiydi, okunabilir.
"bir varsa ikinciyim, çok varsa en azım"
sen öyle olmasan da şiirlerin öyle galiba. içinde duygu olmadan şiir yazılmaz, içtenlik olmadan şiir yazılmaz. bir şiir kitabını sevmeye içindeki sıcacık bir cümle yeterdi oysa.
dizeler arasında pek bağlantı kuramadım. didem madak'ın deyişiyle böyle şiirsizlik görmemiştim :) kelime yığınları arasında yersiz yurtsuz kaldım.
yazarın diğer kitapları nasıl bilmiyorum ama bu kitap benim için hayal kırıklığı oldu.
iyi okumalar dilerim..
Puan vermedi·496 syf.··
Beğendi
·2022 7. kitabı
·24 günde okudu
·Okunma: 04 Şubat 2022 15:34
İçimde söylemek istediğim çok şey var sanırım. O kadar fazla ki. Kafamdakileri gerçek anlamda aktarımanın yollarını bulamıyorum. (syf.152)
Burjuva, Martin'in kafasındaki gibi değildi şüphesiz, bayrağıydı, gösterişti, içi boştu... Geldiği işçi sınıfıyla arasına dünyalar girmişti, geri dönemezdi. Bilmenim verdiği huzursuzluktu bu. Aykırı birisine dönüşmek kendi seçimi değildi, ne yapsaydı mutlu olurdu bilemiyorum. Seni tanımak güzeldi Martin Eden. Yürekli birisin sen.
İçimizi kararttın be Pessoa :)
Okuduğum en ağır kitaplardan biri oldu. Bir aydır az az okuyordum. Yer yer mutlu olduğum akıcılığına kapıldığım, yazarın kendini huzursuz eden şeyleri günlük hâlinde yazdığı bir kitap. İsminin hakkını veriyor ama bunu umutsuzluğun içindeki umut olarak açıklayabilirim.
Bazı pasajlarda Oğuz Atay okuyormuşum hissi verdi. Oğuz Atay okusaydı ne düşünürdü bilemiyorum...
Bu kitabı okurken yanında bir şiir kitabı ya da roman ekleyebilirsiniz. Kitap hem kalın hem de bir süre sonra sıkıyor.
Pessoa içimi biraz karartmış olabilir ama yine de okuduğuma pişman değilim. Yüzde yüz anladığımı da söyleyemem.
Felsefeye ilgisi olanların daha çok seveceğini, zaman buldukça yeniden okuyacaklarını düşünüyorum.
Sayfa sayısı: 675
İyi okumalar dilerim...