Osman Kara
@eb_joseph
Yalnızlığın, temelinde anlamsızlık yatan bir evrende insan olarak var olmanın ayrılmaz bir parçası olduğunu bilecek kadar...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bende bir şeylerin yanlış olduğunu düşündüm," dedi Rin. "Etrafımdaki herkesten daha çirkin, zayıf ve aptal doğduğumu... Herkes bana bunu söylediği için öyle düşünüyordum. Ve sen de onlara karşı çıkmaya hakkım olmadığını söylüyorsun."
"Onu demek istemedim."
"Ama aynı şey. Hesperyalılar o kadar iyiyse, merdivende onlardan sonra senin gibi soluk tenli kuzeyliler var demek; Speerlılar ise en dipte." Rin, oturdukları yerde çime el izini yakıyordu, etrafları duman kaplandı. "Ve senin mantığına göre İmparatorluk’un bizi köleleştirmesi normal. Bizi haritadan silmeleri, resmî tarihlerde bir dipnottan ibaret olmamız... Doğal bir şey."
"Onu asla söylemeyeceğimi biliyorsun," dedi Kitay.
"Mantığının iması bu," dedi Rin, "ve bunu kabul etmeyeceğim."
