Çıkmak istediğimiz bir yolda bazen en yakınlarımız soru işaretleriyle doldurur önümüzü. Bazen herkese izah ederiz de derdimizi en yakınımızdakilere edemeyiz. Birçok anne baba kendilerince haklı ve izah edilebilir sebeplerle evlatlarının bazı tecrübeleri kazanmasına ve şahsiyetlerinin olgunlaşmasına engel oluyor bugün. Evlatlarsa çoğu defa ya onlarla savaşmayı ve kalplerini kırmayı tercih ediyor ya da sorgusuz sualsiz boyun eğerek o korkulara teslim oluyor.
Gördüm ki,oturduğum yerden korku ve endişe üretmek yerine, sadece ayağa kalkmak ve davranmak gerekiyormuş. Ondan sonrası kendiliğinden geliyormuş. Zorluklar kolaylaşıyor, mesafeler kısalıyor, sıkıntılar keyfe dönüşüyormuş.