Yaşam nehrinde yüzerken ilk öğrenmeniz gereken, kişisel sınırlarınızı doğru koymayı ve korumayo öğrenmek olmalıdır. Gizlilik güçtür, çünkü insanlar bilmedikleri şeyi mahvedemezler.
Affetmek mi? Bu sadece güçsüzlerin avuntusudur. Sizi üzenlerin üzülmesini istiyorsanız yaşamaya devam edin. Öylesine değil, coşkuyla, aşkla, tutkuyla yaşayın. Hatta öyle bir bağlanın ki yaşama, ışığınız onları mutsuz etsin.
Kimse sizin arka planda verdiğiniz sessiz savaşları, parçalandığınız yerden kendinizi nasıl kurtardığınızı ve olduğunuz kişi için ödediğiniz bedelleri anlayamaz. Anlatmaya çalışmayın. Ateşten geçmeyene ateşi anlatamazsınız.
Travma hastalık değildir, bu yüzden iyileşmez. Travma yeniden şekil almaktır, başka forma dönüşmek ve bu yeni formla yaşamayı öğrenmektir. Sonra yeni bir “ben” ile tanışır insan. Hissettiği hüzün, eski benliğinin ve onunla bağlantılı herkesin ölümüne duyduğu yastır.