Kimden sual ettiysem halimi
Güldüler.
Anam bile şiir yazdığım için
Bakmadı yüzüme.
Yalnız bir öğleüstü sofrada
Ölüm mukaddermiş derdi
Halbuki yaşamak alnımın yazısı...
Ben ölsem be anacığım
Nem var ki sana kalacak.
Ceketimi kasap alacak,
Pardösümü bakkal
Borcuma mahsuben...
Ya aşklarım
Ya şiirlerim n'olacak
Ya sen ele güne karşı
Nasıl bakacaksın insan yüzüne.
Hulasa anacığım
Ne ambarda darım
Ne evde karım var.
Çıplak doğurdun beni
Çıplak gideceğim.
Haldun Dormen'in biyografisini okuduğumuz bir kitap. Gençlere hitabeti esas alarak anılarını, yaşadıklarını ve tavsiyelerini tiyatro özelinde paylaşmış.
İlk bölümde çocukluğundan itibaren kendi hayatını anlatıyor. Tiyatroya gerçekten aşık doğmuş. Eğitimiyle yaptıklarıyla Türkiye'nin vazgeçilmez ustası olmuş. Heyecanla ve hayretle okuduğum bir bölümdü. Yaşadığı bazı acı şeyleri anlatırkenki soğukkanlılığı beni şaşırttı.
Tiyatrocuların hayatlarını kısa kısa anlattığı ve sanat hakkında tavsiyelerde bulunduğu diğer kısımları merakla okusam da sanat ilgi alanıma doğrudan girmediği için anlatılanları uzaktan seyrettim. Ama yaptıklarına, enerjisine son derece hayran kaldım.
Kitaba ön yargıyla yaklaştığımı sonradan fark ettim ve okudukça kendimden utandım. Haldun Bey sandığımdan daha emektar, başarılı bir sanatçı ve vatansevermiş. Bu kitabı gençlere umut olmak için yazmış ki ben o enerji ve anlamı kitaptan aldım. Tiyatro çok ilgilendiğim bir alan değildi ama artık daha ilgimi çekeceği kesin.
Özellikle ilgilisine ısrarla tavsiye edilir.