Merhabalar bugünün ikinci yorumu Zeynep Sey'in kayıp kitabı ile geldim. Psikolojik genç kurgu denilince ilk aklıma gelen yazarlardan biri kendisi. Yazarın gittikçe kalemini güçlendirdiğini düşünüyorum. Önceden de bu kitap iki kitap şeklinde basılmıştı ve ben bu versiyonunu daha çok sevdim. Benim için hikayeyi tekrar okumak cidden mutlu etti. Karakterlerini yaşadıklarını onlarla birlikte tekrar yaşamak bana keyif verdi. Karakterin kişilik bölünmesi olayını yazar bize güçlü bir şekilde aktarmış. Ayrıca başta ruhunun nasıl yaralı olduğunu anlıyorsunuz ve yazar o kadar güzel karakter gelişimini işlemiş ki, karakterterin nasıl iyileştiğini yavaş yavaş anlıyorsunuz. Karakterin sürekli ölümü düşünmesi benim biraz içimi kararttı ve onun için çok üzüldüm. Ayrıca günümüzde de yaşanan zorbalıklarında kitapta işlendiğini söyleyebilirim. Ezgi karakterinin yazar oluşu ve bu sayede insanlara umut aşılaması çok iyiydi. Karakterin depresif ve intihar meyilli oluşu beni o kadar kahretti ki. Ushan Yazgı karakteri en sevdiğim karakter olabilir ya. Birini sevmenin ne kadar güzel olacağını onunla anlıyorsunuz ve Ezgi'ye her daim destek olmasına bayıldım. Ezgi ve ushan ikilisini çok sevdim ya ve isterse up uzun bir bölüm olsun yine okurum. Asilkan karakteri için bir şey demek istemiyorum kendisi çok pislik biri. Okuyunca hepiniz anlayacaksınız. Zorbalık, aile içi problemler, hüzün, umut, aşk dolu bir kitaptı. Herkesin kendisinden bir parça bulabileceği bir kitap. Her şeyiyle keyifli bir okuma oldu. Türü sevenler için önerimdir.
Reklam
Bugün sizlere baskısıyla aşık olduğum, koleksiyonluk bir kitabın yorumu ile geldim. Hobbit ve yüzüklerin efendisi eserlerini sevenler bu kitaba kesinlikle bayılacak. Kitaptaki bütün tariflere bayıldım. Ve o canlı resimler ile desteklenmiş olması benim için keyif verici bir okuma yapmamı sağladı. Her tarifin kendine has özelliği vardı ve küçük hikayelere de yer verilmiş. Ben şimdiden bir kaç tarifi denemeyi aklıma koydum. Bu güzel eseri evreni sevenlere kesinlikle öneriyorum.
Merhabalar bugün sizlere kehribar kitabının yorumu ile geldim. Kapak tasarımını sevdim ben, renk uyum vs güzeldi. Yazar kurguyu ilmek ilmek işlemiş nerdeyse, bu yönünü sevdim. Birde keşke aşk daha ön planda olsaydı. Başlarda sürekli artık olsunlar diye diye kitabı bitirdim djdjd. Cidden o bakışmaları, aralarındaki diyaloglar ve bir türlü içindekilerini söylememeleri beni delirtti. Yani şu inkar ve itiraf kısmı var ya orası biraz süründürdü ama neyse. Karakterlerin günlük hayattaki bizler gibi olması hoşuma gitti. Başta Efser karakterine çok sinir oldum. Sürekli Gencer ve ailesinin yardım teklifini geri çevirip duruyordu. Yaw kabul etsin gitsin. Efser'in en baştaki çekingen hallerinden eser kalmamaması beni sevindirdi ve hâlâ ailesi hakkındaki gerçeği merak ediyorum. Ziya karakteri ile yüzleşmesi ve ona karşı güçlü duruşuna bayıldım. Gencer karakterterine başta çok sinir oldum ama sonradan sevmeye başladım. Tibet karakterini nedense gözüm hiç tutmadı. Zaten babası başlı başına bela. Ben Tibet ve Berşan'ı shipledim ya djdjdj. İkisi harika bir ikili olur, uyumları müthiş . Yaaa Zeliha teyzeyi ben çok sevdim. Kadın çok tatlı, sevecen ve anlayışlı. Keşke her anne ve insanoğlu onun gibi olsa. Tufan bey de çok sinirli be ulen dur bir ya kız sanki bir şey yaptı. Fatih amcadan da o yaptığı şeyi beklemezdim. Kızı resmen harcadı ya. gerçi onunda haklı sebepleri vardi ama beklemezdim yinede. Yaptığı şey her ne kadar olumlu bir olaya vesile olmuş olsa da. Berşan, Zehra, Tibet, Batuhan... Hepsi kitaba ayrı hava katmış. Kitabın sonu hakkında bir şey diyemiyorum. Yazar yapmış yapacağını, bizi merakta bırakmakta üstüne yok. Her şeyiyle keyifli bir okuma oldu. Devamı için sabırsızlanıyorum. Türü sevenler için önerimdir.
